Zaznacz stronę
Wypadek ucznia w szkole – postępowanie powypadkowe – zasady

Wypadek ucznia w szkole – postępowanie powypadkowe – zasady

Wypadek ucznia / uczennicy najważniejsze zagadnienia i zasady postępowania powypadkowego

Do podstawowych obowiązków dyrektorów szkół a także nauczycieli należy zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków uczniom na terenie szkoły i podczas zajęć (art. 68 ust. 1 pkt 6, art. 98 ust. 1 pkt 7 ustawy Prawo oświatowe, art. 6 i 7 Karty Nauczyciela oraz § 2 rozporządzenia MENiS z 31 grudnia 2002 r.). Dbałość osób odpowiedzialnych za bezpieczeństwo uczniów nie wyklucza zaistnienia wypadku w szkole.

Jak rozumieć wypadek ucznia w szkole?

Tematyka postępowania w sprawie wypadków uczniów uregulowana została z w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31.12.2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach – dalej r.b.s.p. Rozporządzenie w sprawie bhp w szkołach nie posługuje się pojęciem „wypadku ucznia”, ale „wypadku osoby pozostającej pod opieką szkoły i placówki”, jednocześnie nie definiuje ono pojęcia takiego wypadku.

Jednak tematyka wypadków uczniów uregulowana jest nie tylko w r.b.s.p. Zgodnie z § 52 r.b.s.p. w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy. Stosuje się odpowiednio, a więc z modyfikacjami koniecznymi, aby dostosować przepisy ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy do wypadków osób pozostających pod opieką szkoły lub placówki.

Kwestie postępowania w sprawach wypadków przy pracy reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z 1.07.2009 r. w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy – dalej u.o.p.w.

W związku z powyższym można przyjąć, że wypadek ucznia to zdarzenie nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w trakcie pozostawania osoby pod opieką szkoły lub placówki.

Zajęcia szkolne to nie tylko lekcje. Są to też zajęcia prowadzone poza szkołą, np. lekcje plenerowe, wyjazdy, wycieczki, zielone szkoły, olimpiady, zawody sportowe itp. Podczas nich pedagodzy lub opiekunowie muszą dbać o bezpieczeństwo uczniów, bo za wypadek podczas takich zajęć odpowiada szkoła i jej pracownicy. Także podczas przerw uczniowie powinni mieć zapewnione bezpieczeństwo. Czas między zajęciami lekcyjnymi organizuje szkoła i wtedy dzieci nie mogą opuszczać jej terenu.

Cały teren szkoły w czasie gdy odbywają się zajęcia, pozostaje pod jej opieką i nadzorem. „Dlatego wymóg należytego nadzoru obciąża placówkę również wobec młodzieży, która nie ma zlecenia zajęć dodatkowych, ale w czasie gdy szkoła jest czynna, ma możność przebywania na szkolnym boisku.” (wyrok SN z 10.09.1971 r., OSNCP 1972, nr 4, poz. 71).

Jak wygląda procedura postępowania w sytuacji wypadku ucznia / uczennicy w szkole?

  1. Udzielenie poszkodowanemu pierwszej pomocy przedmedycznej poszkodowanemu uczniowi

Pracownik szkoły, który otrzymał wiadomość o wypadku ucznia, niezwłocznie zapewnia poszkodowanemu opiekę, w szczególności sprowadzając fachową pomoc medyczną, a w miarę możliwości udzielając poszkodowanemu pierwszej pomocy. Udzielenie pierwszej pomocy w wypadkach jest prawnym obowiązkiem każdego pracownika szkoły. Jej nieudzielenie, szczególnie przez osobę odpowiedzialną za bezpieczeństwo ucznia, skutkuje sankcją karną. Gdy do wypadku ucznia dochodzi podczas lekcji nauczyciel przerywa ją, wyprowadzając uczniów z miejsca zagrożenia – jeżeli warunki w miejscu, w którym prowadzone są zajęcia, stwarzają nadal zagrożenie dla bezpieczeństwa uczniów. Pracownik zobowiązany jest do niezwłocznego powiadomienia dyrektora szkoły o sytuacji.

2. O każdym wypadku ucznia w szkole zawiadamia się niezwłocznie następujące osoby:

  • rodziców lub opiekunów prawnych dziecka
  • dyrektora placówki
  • pracownika BHP
  • społecznego inspektora pracy
  • organ prowadzący
  • radę rodziców
  • prokuratora (wypadek śmiertelny, ciężki, zbiorowy)
  • kuratora oświaty (wypadek śmiertelny, ciężki, zbiorowy)
  • Państwowego Inspektora Sanitarnego (w przypadku zatruć)

Za powiadomienie tychże osób o wypadku odpowiada dyrektor lub osoba przez niego upoważniona. Każda decyzja powinna być udokumentowana w dzienniku zajęć.

O wypadku śmiertelnym, ciężkim i zbiorowym zawiadamia się niezwłocznie prokuratora.
O wypadku, do którego doszło w wyniku zatrucia, zawiadamia się niezwłocznie państwowego inspektora sanitarnego. Zawiadomienia dokonuje dyrektor lub upoważniony przez niego pracownik szkoły. Fakt ten powiadamiający dokumentuje w sposób ustalony w danej szkole (podając datę i godzinę powiadomienia rodziców/opiekunów prawnych ucznia o wypadku). W niegroźnych przypadkach (brak wyraźnych obrażeń – np. widoczne tylko lekkie zaczerwienienie, zadrapanie, lekkie skaleczenie), po udzieleniu pierwszej pomocy poszkodowanemu uczniowi, nauczyciel/wychowawca ustala potrzebę wezwania pogotowia ratunkowego oraz potrzebę wcześniejszego przyjścia rodzica/ opiekuna prawnego i godzinę odbioru dziecka ze szkoły w dniu zdarzenia.

W przypadku wezwania pogotowia ratunkowego w szkole powinni przebywać powiadomieni przez szkołę rodzice. Jeżeli lekarz stwierdzi konieczność hospitalizacji, rodzice jadą razem z dzieckiem do szpitala. Jeżeli rodzice nie dotarli do szkoły przed odjazdem karetki pogotowia (ciężki wypadek, osoba wymagająca natychmiastowej pomocy), razem z dzieckiem jedzie do szpitala dyrektor lub pracownik wskazany przez dyrektora szkoły. Informację o powyższych ustaleniach przekazuje się rodzicom/opiekunom prawnym ucznia oraz dokumentuje. W każdym przypadku, gdy widoczne są obrażenia, urazy, niepokojące objawy, dyrektor lub upoważniona osoba wzywa pogotowie ratunkowe. Jeżeli wypadek został spowodowany niesprawnością techniczną pomieszczenia lub urządzeń, należy zabezpieczyć je nienaruszone do momentu pojawienia się odpowiednich służb. Dyrektor zabezpiecza je do czasu dokonania oględzin lub wykonania szkicu przez zespół powypadkowy. Jeżeli wypadek zdarzył się w czasie wyjścia, imprezy organizowanej poza terenem szkoły, wszystkie stosowne decyzje podejmuje opiekun grupy/kierownik wycieczki i odpowiada za nie oraz powiadamia właściwe służby (pogotowie, policję itp.). Do czasu rozpoczęcia pracy przez zespół powypadkowy dyrektor zabezpiecza miejsce wypadku w sposób wykluczający dopuszczenie osób niepowołanych. Jeżeli czynności związanych z zabezpieczeniem miejsca wypadku nie może wykonać dyrektor, wykonuje je upoważniony przez dyrektora pracownik szkoły.

Jak wygląda postępowania powypadkowe po wypadku dziecka w szkole? Kto prowadzi postępowanie powypadkowe? Kto jest członkiem zespołu powypadkowego?

Za wszystkie czynności prowadzone w związku z wypadkiem dziecka w placówce odpowiedzialny jest dyrektor lub inna osoba przez niego upoważniona. Dyrektor powołuje członków zespołu powypadkowego, którymi są:

  • pracownik służby BHP
  • społeczny inspektor pracy

Przewodniczącym zespołu powypadkowego jest pracownik służby BHP. Jeżeli którakolwiek z w/w osób nie może być członkiem zespołu powypadkowego, dyrektor wyznacza inne osoby mające wiedzę z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy.
Jeżeli żadna z w/w osób nie może uczestniczyć w postepowaniu powypadkowym, w skład zespołu powypadkowego wchodzi dyrektor oraz pracownik przeszkolony w zakresie BHP.
W postępowaniu powypadkowym może uczestniczyć przedstawiciel organu prowadzącego, kuratora oświaty lub rady rodziców.

Do obowiązków zespołu powypadkowego należy przeprowadzenie postępowania powypadkowego i sporządzenie dokumentacji. Do tych czynności należą m.in. rozmowy z uczniem, świadkami wypadku, sporządzenie rysunków lub sfotografowanie miejsca wypadku, uzyskanie oświadczenia od nauczyciela, który sprawował opiekę na dzieckiem podczas wypadku, uzyskanie opinii lekarza potwierdzające uraz.

  1. Postępowanie powypadkowe

Zespół powypadkowy:

  • przeprowadza postępowanie powypadkowe i sporządza dokumentację powypadkową;
  • powiadamia rodziców/ opiekunów prawnych o wypadku i wzywa ich do szkoły;
  • rozmawia z uczniem (w obecności rodzica/opiekuna prawnego lub wychowawcy/pedagoga/psychologa szkolnego) i sporządza protokół;
  • rozmawia ze świadkami wypadku i sporządza protokoły; jeżeli świadkami są uczniowie, rozmowa odbywa się w obecności wychowawcy lub pedagoga/psychologa szkolnego, a protokół odczytuje się w obecności ucznia – świadka – i jego rodziców/ opiekunów prawnych;
  • sporządza szkic lub fotografię miejsca wypadku;
  • uzyskuje pisemne oświadczenie nauczyciela, pod opieką którego uczeń przebywał w czasie, gdy zdarzył się wypadek;
  • uzyskuje opinię lekarską z opisem doznanych obrażeń i określeniem rodzaju wypadku;
  • protokół powypadkowy sporządza się w terminie 21 dni od dnia zakończenia postępowania powypadkowego i niezwłocznie doręcza osobom uprawnionym do zaznajomienia się z materiałami tego postępowania.

Przekroczenie 21-dniowego terminu może nastąpić w przypadku, gdy wystąpią uzasadnione przeszkody lub trudności uniemożliwiające sporządzenie protokołu w wyznaczonym terminie. W sprawach spornych rozstrzygające jest stanowisko przewodniczącego zespołu. Członek zespołu, który nie zgadza się ze stanowiskiem przewodniczącego, może zgłosić zdanie odrębne, które odnotowuje się w protokole powypadkowym. Jeżeli do treści protokołu powypadkowego nie zostały zgłoszone zastrzeżenia rodziców/opiekunów prawnych ucznia poszkodowanego, postępowanie powypadkowe uznaje się za zakończone. Protokół powypadkowy sporządza się w trzech egzemplarzach dla: poszkodowanego, szkoły, która przechowuje go w dokumentacji powypadkowej wypadku ucznia, oraz organu prowadzącego lub kuratora oświaty (na żądanie). Z treścią protokołu powypadkowego i innymi materiałami postępowania powypadkowego zaznajamia się poszkodowanego małoletniego i jego rodziców/opiekunów prawnych lub poszkodowanego pełnoletniego. Jeżeli poszkodowany pełnoletni zmarł lub nie pozwala mu na to stan zdrowia, z materiałami postępowania powypadkowego zaznajamia się jego rodziców/ opiekunów prawnych. Protokół powypadkowy doręcza się osobom uprawnionym do zaznajomienia się z materiałami postępowania powypadkowego.

  1. Składanie zastrzeżeń do protokołu powypadkowego

W ciągu 7 dni od dnia doręczenia protokołu powypadkowego osoby, którym go doręczono, mogą zgłosić zastrzeżenia do ustaleń protokołu (są o tym informowane podczas jego odbierania). Zastrzeżenia składa się przewodniczącemu zespołu ustnie lub na piśmie, a przewodniczący wpisuje je do protokołu. Zastrzeżenia mogą dotyczyć w szczególności: niewykorzystania wszystkich środków dowodowych niezbędnych dla ustalenia stanu faktycznego, sprzeczności istotnych ustaleń protokołu z zebranym materiałem dowodowym. Zastrzeżenia rozpatruje organ prowadzący szkołę. Po rozpatrzeniu zastrzeżeń organ prowadzący szkołę może: zlecić dotychczasowemu zespołowi powypadkowemu wyjaśnienie ustaleń protokołu lub przeprowadzenie określonych czynności dowodowych, powołać nowy zespół celem ponownego przeprowadzenia postępowania powypadkowego.

Jak wygląda protokół powypadkowy ucznia w szkole? Jaki jest termin na przygotowanie protokołu powypadkowego po wypadku ucznia?

Wzór protokołu powypadkowego został określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia MENiS z dnia 31 grudnia 2002 r.
Na sporządzenie protokołu powypadkowego zespół ma 21 dni. Osoby uprawnione mogą zaakceptować protokołu lub wnieść swoje uwagi.

Jakie dokumenty związane z wypadkiem ucznia w szkole musi prowadzić dyrektor?

Po zakończeniu czynności związanych z postępowaniem powypadkowym dyrektor jest obowiązany wpisać tenże wypadek w rejestrze wypadków, a dodatkowo podjąć działania prewencyjne, które zapobiegną w przyszłości podobnym zdarzeniom. Okoliczności oraz przyczyny wypadku powinny być przedstawione osobom pracującym w szkole, a także omówione z uczniami.

Gdy wypadek powoduje uczeń
Za bezpieczeństwo uczniów na terenie szkoły odpowiada dyrektor, choć ustalenie osoby odpowiedzialnej za szkody może nastręczać pewnych trudności. Osoby pracujące z dziećmi muszą sięgnąć do przepisów Kodeksu cywilnego. Ogólną zasadę odpowiedzialności odszkodowawczej formułuje art. 415 kc, według którego: kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Za szkodę odpowie zatem osoba, która swoim zachowaniem, spowodowała jakiś uszczerbek w dobrach kogoś innego.

Kodeks odpowiedzialność uzależnia również od winy, tę przypisuje się w sytuacjach, gdy zachowanie sprawcy było niezgodne z przepisami lub zasadami współżycia społecznego. Dziecko, które nie ukończyło trzynastego roku życia nie ponosi odpowiedzialności za swoje czyny. Poszkodowany może jednak dochodzić naprawienia szkody od osoby, która miała obowiązek opiekować się małym sprawcą (art. 427 kc), jeżeli w jakiś sposób zaniedbał swoich obowiązków (można mu przypisać winę).

Obowiązek opieki może wynikać zarówno z ustawy, jak i umowy, co oznacza, że za winę w nadzorze może odpowiadać tak rodzic, niania, jak i nauczyciel, który miał obowiązek opiekować się dzieckiem. Jeżeli do wypadku dojdzie na lekcji, będzie on musiał udowodnić, że dopilnował uczniów. Po ukończeniu 13. życia dziecko odpowiada za wyrządzoną przez siebie szkodę  na zasadach ogólnych.

Odszkodowanie z tytułu wypadku ucznia

Standardowo rodzice mogą starać się również o jednorazowe odszkodowanie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Aby dodatkowo zabezpieczyć finansowo  konsekwencje nieszczęśliwego wypadku, rodzice mogą sami doubezpieczyć dziecko od następstw takiego zdarzenia.  Bardzo często takie grupowe ubezpieczenia są na początku roku szkolnego wynikiem propozycji szkoły dotyczącej  możliwości wykupienia takiej  grupowej polisy.  Nie ma jednak przepisu, który nakazywałby rodzicom ubezpieczenie dziecka w wieku szkolnym od następstw nieszczęśliwych wypadków. Nie ma również przepisów, które zobowiązywałyby dyrektora do zawarcie umowy ubezpieczenia na rzecz uczniów.

W razie wypadku w szkole rodzice dziecka mogą ubiegać się o odszkodowanie:

  • z polisy NNW grupowego lub/i indywidualnego (art. 4 ust. 9, art. 16 i 17 ustawy z 11 września 2015 r.),
  • z polisy OC szkoły (załącznik do ustawy z 11 września 2015 r., Dział II, pkt 13),
  • z ZUS (art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o zaopatrzeniu z tytułu wypadków lub chorób zawodowych powstałych w szczególnych okolicznościach).

PROCEDURA WYPADKU – procedura oraz komplet dokumentów

Poniżej przygotowaliśmy dla Państwa komplet niezbędnych dokumentów do poprowadzenia postępowania powypadkowego. Procedura opisuje krok po kroku, decyzję i działania, które należy podjąć. Załączone są również formularze i wzory:

  • Zawiadomienie .o wypadku śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym w . lub w czasie zajęć organizowanych przez szkołę poza obiektami należącymi do tych jednostek
  • Zarządzenie Dyrektora w sprawie powołania Zespołu powypadkowego
  • Protokół przesłuchania poszkodowanego/świadka
  • Wzór protokołu powypadkowego ucznia / uczennicy w szkole
  • Polecenie powypadkowe
POBIERZ WZÓR PROCEDURY WYPADKOWEJ UCZNIA

Jakie przepisy regulują postępowanie w przypadku wypadku ucznia?

Podstawa prawna:

  1. Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2020 r. poz. 1327);
  2. Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r.- Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 910 i 1378);
  3. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz. U. z 2020 r. poz. 1166 i 1386)

Źródła pomocnicze:

  1. Poradnik – Bezpieczna szkoła. Zagrożenia i zalecane działania profilaktyczne w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i cyfrowego uczniów. Wydanie: Ministerstwo Edukacji Narodowej, Warszawa 2020. Dostępny na stronie: https://www.gov.pl/web/edukacja

Szczegółowe informacje dotyczące wypadków uczniów w pracy można znaleźć w Rozporządzeniu Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 grudnia 2002 r.

Potrzebujesz wsparcia w postepowaniu powypadkowym

Jeżeli potrzebujesz wsparcia w postepowaniu powypadkowym, nasz specjalista d.s. bhp może poprowadzić zespół powypadkowy i sporządzić kompletną dokumentację. Zapraszamy do kontaktu: biuro@bhp-szkolenia.info tel. +48 690 66 88 16

Pracownik firmy zewnętrznej na terenie zakładu – obowiązki BHP

Pracownik firmy zewnętrznej na terenie zakładu – obowiązki BHP

Pracownik zewnętrzny na terenie zakładu – jakie powstają obowiązki w zakresie BHP.

Pracodawcy w większości są świadomi  podstawowego zakresu obowiązków względem zatrudnianych przez siebie pracowników. Obecnie jednak coraz częściej można spotkać osoby wykonujące zadania dla pracodawcy na innej podstawie niż stosunek pracy – najczęściej umowach cywilno-prawnych lub w formie usługi przez samozatrudnionego. Oprócz pewnej formy „optymalizacji kosztów pracowniczych” pokutuje przeświadczenie, że skoro osoba taka nie jest pracownikiem to obowiązki jakich świadomość jest nie muszą być spełnione w tym wypadku. Jest to spory błąd, który może kosztować pracodawcę sporo nerwów i pieniędzy. Obecnie wykonywanie zadań zarobkowo nie ogranicza się już do klasycznej formy pracy na podstawie stosunku pracy. Bardzo często na terenie przedsiębiorstw znajdują się osoby, które wykonują czynności na innej podstawie jak firmy podwykonawcze, pracownicy na tzw. Samozatrudnieniu, zewnętrzni doradcy, etc. Pozostaje pytanie, czy od takiej osoby można wymagać przestrzegania zasad BHP obowiązujących naszych pracowników lub czy można narzucać pewne kwestie dotyczące bezpieczeństwa? Kodeks cywilny nie mówi wprost o takich obowiązkach stron i nie do końca jest to złe. Z pomocą na pewno przychodzi Kodeks pracy, gdzie w art. 304 § 1 można znaleźć informację: „Pracodawca jest obowiązany zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy, o których mowa w art. 207 § 2, osobom fizycznym wykonującym pracę na innej podstawie niż stosunek pracy w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, a także osobom prowadzącym w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę na własny rachunek działalność gospodarczą.” Bezpieczne i higieniczne warunki pracy, o których mowa to obowiązek Pracodawcy chronienia zdrowia i życia pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. W szczególności pracodawca jest obowiązany:

  •  organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy;
  •  zapewniać przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie oraz kontrolować wykonanie tych poleceń;
  •  reagować na potrzeby w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostosowywać środki podejmowane w celu doskonalenia istniejącego poziomu ochrony zdrowia i życia pracowników, biorąc pod uwagę zmieniające się warunki wykonywania pracy;
  •  zapewnić rozwój spójnej polityki zapobiegającej wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym uwzględniającej zagadnienia techniczne, organizację pracy, warunki pracy, stosunki społeczne oraz wpływ czynników środowiska pracy;
  •  uwzględniać ochronę zdrowia młodocianych, pracownic w ciąży lub karmiących dziecko piersią oraz pracowników niepełnosprawnych w ramach podejmowanych działań profilaktycznych;
  •  zapewniać wykonanie nakazów, wystąpień, decyzji i zarządzeń wydawanych przez organy nadzoru nad warunkami pracy;
  •  zapewniać wykonanie zaleceń społecznego inspektora pracy.

Co więcej art. 3041 Kodeksu pracy wskazuje ponadto, że osoby fizyczne wykonujące prace na innej podstawie niż stosunek pracy muszą wykonywać obowiązki w zakresie bezpieczeństwa pracy określone przez pracodawcę, a zaliczają się do nich co najmniej:

Znajomość przepisów i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, branie udziału w szkoleniu i instruktażu z tego zakresu oraz poddawanie się wymaganym egzaminom sprawdzającym;
Wykonywanie pracy w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosowanie się do wydawanych w tym zakresie poleceń i wskazówek przełożonych;
Dbanie o należyty stan maszyn, urządzeń, narzędzi i sprzętu oraz o porządek i ład w miejscu pracy;
Stosowanie środków ochrony zbiorowej, a także używanie przydzielonych środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, zgodnie z ich przeznaczeniem;
–  Niezwłoczne zawiadamianie pracodawcy (lub osoby wskazanej) o zauważonym w zakładzie pracy wypadku albo zagrożeniu życia lub zdrowia ludzkiego oraz ostrzec współpracowników, a także inne osoby znajdujące się w rejonie zagrożenia, o grożącym im niebezpieczeństwie;
współpraca z pracodawcą i innymi osobami w wypełnianiu obowiązków dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy.
Więcej na temat działań w zakresie BHP dla osób wykonujących pracę na podstawie umów cywilnych znajdziesz na naszym blogu w artykule: Szkolenia BHP pracowników kontraktowych, B2B i samozatrudnionych
Pozostaje jednak pytanie co z pracownikami firm zewnętrznych, jakie obowiązki w zakresie bhp ma firma zlecające pracę, które powinni realizować na terenie naszego zakładu pracy.

 

Obowiązki bhp wobec firm zewnętrznych pracujących na terenie zakładu pracy

Wszyscy pracodawcy w celu zapewnienia sprawnego działania własnej firmy i spełnieniu właściwych warunków pracy powinni dbać nie tylko o urządzenia ale również o środowisko pracy. Część firm samodzielnie realizuje te zadania zapewniając do prac technicznych związanych z utrzymaniem i zapewnieniem infrastruktury zgodnej z przepisami bhp własnych pracowników. Bardzo często pojawia się jednak konieczność wykonania prac wymagających specjalistycznego sprzętu bądź uprawnień, wykraczających poza możliwości pracowników wewnętrznych. Wówczas takie prace zleca się zewnętrznym podmiotom, dochodzi więc do sytuacji, kiedy na terenie jednej firmy pojawiają się pracownicy innego pracodawcy.  W takiej sytuacji rodzą się wątpliwości i zagadnienia prawne dotyczące:

  • Obowiązków bhp wobec firm zewnętrznych pracujących na terenie naszego zakładu pracy.
  • Rodzaju niezbędnych informacji, które jesteśmy zobligowani przekazać firmie zewnętrznej oraz sposobu realizacji tego obowiązku.
  • Procedury postępowania w sytuacji wystąpienia wypadku pracownika firmy zewnętrznej. 

Wzór oświadczenia pracownika firmy zewnętrznej

Oświadczenie BHP pracownika firmy zewnetrznej

Oświadczenie BHP pracownika firmy zewnętrznej

Każdorazowy instruktaż zawierający poniżej wskazane elementy powinien zostać stosownie udokumentowany. Jeżeli umowa pomiędzy pracodawcami nie stanowi inaczej, należy po spotkaniu informacyjnym zebrać od uczestników oświadczenia o zapoznaniu się ze specyfiką zakładu pracy, zagrożeniach występujących na terenie zakładu pracy oraz o sposobie zabezpieczeń i postępowania w sytuacjach awaryjnych. Specjalnie dla Państwa przygotowaliśmy wzór oświadczenia do pobrania

Informowanie pracowników firm zewnętrznych

Zgodnie z art. 207 Kodeksu pracy, pracodawca, na którego terenie wykonują prace pracownicy zatrudnieni przez różnych pracodawców, jest obowiązany dostarczać tym pracodawcom określone informacje. Zalicza się do nich informacja o:

  1. zagrożenia dla zdrowia i życia występujące w zakładzie pracy, na poszczególnych stanowiskach pracy i przy wykonywanych pracach;
  2. zasadach postępowania w przypadku awarii i innych sytuacji zagrażających zdrowiu i życiu pracowników.
  3. Zagrożenia dla zdrowia i życia występujące w zakładzie pracy

Każdy z pracowników firmy zewnętrznej musi wiedzieć na co powinien uważać wykonując pracę na terenie innego pracodawcy. Ten punkt to nic innego jak zapoznanie tych osób z wynikami analizy ryzyka. Co ważne Nie ma potrzeby omawiania wszystkich stanowisk pracy. Należy odnieść się do miejsc, gdzie firma zewnętrzna będzie wykonywała pracę.

Przekazujemy najważniejsze informacje dotyczące ochrony przeciwpożarowej. Zapoznając z warunkami bhp i p.poż. należy przekazać i poruszyć następujące tematy:

  • w jakie urządzenia gaśnicze wyposażony jest obiekt,
  • gdzie zlokalizowane są urządzenia gaśnicze,
  • gdzie jest punkt zbiórki PPOŻ,
  • gdzie zlokalizowane są przyciski ręcznych ostrzegaczy pożarowych,
  • jak przebiegają drogi ewakuacyjne (można przekazać wydruk planu ewakuacyjnego),
  • gdzie zlokalizowane są najbliższe drzwi ewakuacyjne na obszarze prowadzenia prac,
  • jaka jest procedura postępowania w przypadku wystąpienia niewielkiego pożaru i/lub pojawienia się alarmu ppoż.,
  • numer na straż pożarną.

Informujemy o procedurze postępowania i wezwania pomocy w sytuacjach wypadkowych

  • dokładny adres firmy i nazwa (jeżeli wezwanie pogotowia będzie niezbędne),
  • lokalizacja defibrylatora, jeżeli jest na stanie zakładu pracy,
  • lokalizacja apteczek na określonych działach,
  • procedura uzupełniania środków opatrunkowych w apteczkach.

Wskazujemy kontakt do pracowników zakładu wyznaczonych do udzielania pierwszej pomocy oraz wykonywania działań w zakresie zwalczania pożarów i ewakuacji pracowników.  Czyli  pracodawca zlecający pracę, przekazuje firmie zewnętrznej informację o osobach przeszkolonych w zakresie pierwszej pomocy oraz prowadzenia ewakuacji pracowników i zwalczania pożarów. Właściwym postepowaniem będzie również aby wśród pracowników podwykonawcy były osoby przeszkolone w zakresie udzielania pierwszej pomocy i posiadali apteczkę wyposażoną adekwatnie do zagrożeń występujących przy realizacji swoich specyficznych prac.

Postępowanie w sytuacji gdy pracownik firmy zewnętrznej ulegnie wypadkowi na terenie naszego zakładu pracy

Pracodawca zakładu, na którego terenie wypadkowi uległa osoba niebędąca jego pracownikiem ma obowiązek:

  • zapewnić poszkodowanemu udzielenie pierwszej pomocy,
  • zabezpieczyć miejsce wypadku,
  • zawiadomić niezwłocznie o wypadku pracodawcę poszkodowanego,
  • udostępnić miejsce wypadku i niezbędne materiały oraz udzielić informacji i wszechstronnej pomocy zespołowi powypadkowemu ustalającemu okoliczności i przyczyny wypadku.

Zespół powypadkowy pracodawcy, którego pracownik uległ wypadkowi powinien:

  • dokonać oględzin miejsca wypadku, stanu technicznego maszyn i innych urządzeń technicznych, stanu urządzeń ochronnych oraz zbadać warunki wykonywania pracy i inne okoliczności, które mogły mieć wpływ na powstanie wypadku,
  • jeżeli jest to konieczne, sporządzić szkic lub wykonać fotografię miejsca wypadku,
  • wysłuchać wyjaśnień poszkodowanego, jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala,
  • zebrać informacje dotyczące wypadku od świadków wypadku,
  • zasięgnąć opinii lekarza, a w razie potrzeby opinii innych specjalistów, w zakresie niezbędnym do oceny rodzaju i skutków wypadku.

Podsumowanie Podsumowując pracownik firmy zewnętrznej lub wykonujący zadania na innej podstawie niż umowa o pracę  na terenie zakładu musi bezwzględnie przestrzegać regulaminów BHP danego obiektu, posiadać ważne orzeczenia lekarskie, szkolenia BHP oraz stosować wymagane środki ochrony indywidualnej. Firma zewnętrzna odpowiada za bezpieczną organizację pracy, a główny pracodawca powinien wyznaczyć koordynatora bhp i zapewnić instruktaż z przekazaniem informacji o zagrożeniach występujących na terenie zakładu pracy oraz o sposobie zabezpieczeń i postępowania w sytuacjach awaryjnych. Zatem  procedura wprowadzania firm zewnętrznych na teren zakładu powinna być zaimplementowana u każdego przedsiębiorcy, co ważne każda ze stron ma obowiązek dołożyć wszelkich starań, aby utrzymać bezpieczne warunki pracy przez cały okres ich prowadzenia a same zakresy obowiązków powinny być regulowane przez umowę. Oznacza to, że wszystkie ustalenia z usługodawcami zewnętrznymi należy dokumentować, wskazując obowiązki każdego z pracodawców.

W przypadku pytań bądź wątpliwości skontaktuj się z nami! 

Przegląd i kontrola placu zabaw krok po kroku

Przegląd i kontrola placu zabaw krok po kroku

Zgodnie z obowiązującymi przepisami (normą PN-EN 1176) place zabaw, ale też siłownie zewnętrzne, czy skate parki powinny przechodzić regularne przeglądy, aby sprawdzić ich poziom bezpieczeństwa i wykryć ewentualne usterki czy zniszczenia. Place zabaw wymagają przeprowadzenia trzech rodzajów kontroli:

    1. regularna kontrola przez oględziny,
    2. kontrola funkcjonalna,
    3. kontrola coroczna główna.

Poniżej możecie zobaczyć, jak przedstawia się harmonogram przeglądów placów zabaw i na co należy zwrócić uwagę podczas przeprowadzania poszczególnych kontroli.

ogledziny-placow-zabaw

Jeśli plac zabaw jest intensywnie użytkowany lub narażony na akty wandalizmu zaleca się, aby urządzenia sprawdzać codziennie, w innych przypadkach wystarczy to zrobić raz na kilka dni, ale minimum raz na tydzień. Regularne oględziny placu zabaw mają na celu wykrycie widocznych zagrożeń powstałych na przykład w wyniku niekorzystnych warunków pogodowych, aktu wandalizmu czy zużycia sprzętu. Przeprowadzając takie co kilkudniowe oględziny warto zwrócić uwagę między innymi na:

      • czystość i stan nawierzchni placu zabaw (na przykład czy nie ma widocznych pęknięć na nawierzchni czy rozrzuconych potłuczonych butelek),
      • stan i kompletność urządzeń na placu zabaw (czy urządzeniom nie brakuje elementów, czy nie posiadają ostrych krawędzi lub czy nie są nadmiernie zużyte stanowiąc wyraźne zagrożenie dla użytkowników placu zabaw).

Raporty z kontroli warto sporządzać na przygotowanym wcześniej formularzu w formie listy głównych kryteriów, które zawsze należy sprawdzić w trakcie okresowych oględzin.

inspekcja-kontrola-funkcjonalna-plac-zabaw

Kontrola funkcjonalna jest już bardziej drobiazgowym i szczegółowym przeglądem stanu placu zabaw niż regularne oględziny. Kontrola ma na celu sprawdzenie przede wszystkim funkcjonalności i stabilności urządzeń, w tym poziomu ich zużycia. Mogą w tym pomóc na przykład producenci zamontowanych urządzeń, którzy będą wiedzieli na co zwracać szczególną uwagę.

roczna-kontrola-przeglad-placow-zabaw

Przedmiotem corocznej kontroli jest ogólny poziom bezpieczeństwa urządzeń, stan fundamentów i nawierzchni placu zabaw. W trakcie kontroli należy między innymi ocenić wpływ warunków atmosferycznych oraz przeprowadzonych napraw na stan bezpieczeństwa urządzeń, a także sprawdzić, czy nie ma żadnych śladów korozji lub rozkładu. Właściwa ocena stanu placu zabaw może wymagać odkopania fragmentu fundamentów, celem ich oceny lub wymontowania części wyposażenia, które zagraża bezpieczeństwu.

Sumienne przestrzeganie harmonogramu kontroli placów zabaw pozwala nam ograniczyć ryzyko ewentualnych wypadków i zapewnia bezpieczeństwo bawiących się dzieci.

Zaleca się, aby wszystkie przeglądy były udokumentowane i przeprowadzane przez osoby kompetentne, które posiadają wiedzę z zakresu aktualnych wymogów normy PN-EN 1176. Odpowiednie kwalifikacje są szczególnie istotne przy dokonywaniu corocznej kontroli głównej.

Przegląd i kontrola placu zabaw krok po kroku

Zmiany w Normie dla placów zabaw – kto może wykonywać kontrole roczne placów zabaw?

Informujemy o istotnej zmianie z punktu widzenia właścicieli placów zabaw, która wynika z aktualizacji Normy PN-EN 1176-7:2020-09:

Coroczna kontrola główna (…) powinna być przeprowadzana przez osobę niezależną, tj. osobę kompetentną, która nie była bezpośrednio zaangażowana w montaż i nie jest odpowiedzialna za ewentualne prace naprawcze lub wydatki na plac zabaw.

W przypadku zarządców dużej ilości obiektów może to wymuszać zmianę podejścia do organizacji przeglądów okresowych.

Do tej pory wykonywanie kontroli corocznych często zlecano tej samej firmie, która wykonywała inne, częstsze przeglądy, a także naprawy i konserwację.

Drugim często stosowanym rozwiązaniem było powierzanie zadania wykonania kontroli corocznej osobie zatrudnionej przez daną instytucję, która równocześnie miała za zadanie nadzorowanie firmy wykonującej częstsze przeglądy oraz naprawy i konserwację.

Trzecim rozwiązaniem, które było standardowo stosowane, było zlecanie przeglądu rocznego firmie, która montowała plac zabaw. Firma ta przy okazji wykonania przeglądu od razu wykonywała konieczne naprawy i czynności konserwacyjne. Taki warunek często jest do tej pory wpisywany do warunków gwarancyjnych.

Mimo że wszystkie trzy powyżej opisane rozwiązania były do tej pory powszechnie stosowane, obecnie nie powinny mieć miejsca.

W normie postawiono na dużą niezależność inspektora wykonującego kontrolę coroczną, podkreślając równocześnie konieczność znajomości przez niego Normy PN-EN 1176.

Jak wypełnić kartę szkolenia wstępnego BHP

Jak wypełnić kartę szkolenia wstępnego BHP

W tym artykule dowiesz się w kilka minut jak prawidłowo udokumentować szkolenie wstępne BHP. Pokażemy jak uzupełnić w sposób właściwy Kartę Szkolenia Wstępnego oraz najczęstsze błędy popełniane przy jej wypełnianiu a także jak ich uniknąć.

Na podstawie Rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 27 lipca 2004 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy możemy bezsprzecznie określić zarówno zakres jak i zasady przeprowadzania szkoleń BHP. Przepis ten jasno wskazuje, iż realizując szkolenie wstępne z zakresu BHP powinniśmy podzielić je na dwa modułu:

  • szkolenie wstępne ogólne zwane instruktażem ogólnym,
  • szkolenie wstępne na stanowisku pracy zwane instruktażem stanowiskowym

Podział ten doskonale uwidaczniają rubryki tabeli w Karcie Szkolenia Wstępnego – jest to to dokument, który potwierdza przeprowadzenie szkolenia wstępnego z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy. Należy również zaznaczyć, że szkolenie to powinno zostać zrealizowane w dniu rozpoczęcia pracy, choć niekoniecznie w dniu podpisania umowy. Sam czas trwania szkolenia wstępnego BHP również został określony w przepisach, które wskazują:

  • Instruktaż ogólny powinien trwać co najmniej 3×45 minut.
  • Instruktaż stanowiskowy powinien trwać:
    • minimum 2×45 minut,
    • lub minimum 8×45 minut, w zależności od stanowiska.

Karta szkolenia wstępnego BHP 2025 – wzór z omówieniem

Przygotowaliśmy dla Państwa aktualny wzór  karty szkolenia wstępnego w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy z obszernym omówieniem jego części, wymogów dotyczących osób prowadzących instruktaż oraz sposobie jego uzupełniania. Dokument dodatkowo zawiera ramowy program instruktażu ogólnego oraz instruktażu stanowiskowego. Jest to gotowy do użycia formularz zgodny z załącznikiem do wyżej wspomnianego rozporządzenia. Poniżej link do pobrania dokumentu

Karta szkolenia wstępnego – wzór z omówieniem

INSTRUKCJA UZUEŁNIENIA KARTY SZKOLENIA WSTĘPNEGO

Przedstawiamy poniżej instrukcję krok po kroku omawiającą w jaki sposób właściwie wypełnić kartę szkolenia wstępnego, zgodnie z wymogami rozporządzenia.

W części instruktażu ogólnego:

  • Na samej górze, po lewej stronie widzimy „oznaczenie pracodawcy” (nr 1). Obowiązujące przepisy nie wskazują jakie informacje o pracodawcy należy w tym miejscu wpisać, ale mają pozwolić na jednoznaczną identyfikację pracodawcę. W związku z tym, w przypadku jednostek organizacyjnych warto podawać przynajmniej nazwę pracodawcy i np. numer NIP, a w przypadku osób fizycznych imię i nazwisko oraz np. adres. Najczęściej pracodawcy będący jednostkami organizacyjnymi w tym miejscu stawiają pieczątkę firmową.
  • Imię i nazwisko osoby odbywającej szkolenie (nr 2)
  • Nazwa komórki organizacyjnej (nr 3): wpisujemy nazwę zakładu pracy, jego adres oraz możemy podać np. nazwę działu, do którego został przypisany nowo zatrudniony pracownik.
  • Data szkolenia (nr 4): podajemy datę szkolenia pracownika. Warto pamiętać, że szkolenie odbywa się w pierwszym dniu pracy pracownika i trwa trzy godziny lekcyjne.
  • Imię i nazwisko przeprowadzającego instruktaż (nr 5): podpisuje się Specjalista ds. BHP, który prowadził szkolenie.
  • Podpis osoby, której udzielono instruktażu (nr 6): podpisuje się osoba szkolona.

wzor-co-wpisac-do-karty-szkolenia-wstepnego

Kto może przeprowadzić instruktaż ogólny

Instruktaż ogólny może prowadzić osoba wyznaczona przez pracodawcę (może być to pracownik, sam pracodawca lub specjalista z poza zakładu pracy) legitymująca się wymaganiami kwalifikacyjnymi do spełniania zadań służby bhp. Kompetencje te określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 września 1997 r. w sprawie służby bezpieczeństwa i higieny pracy.

W części instruktażu stanowiskowego:

  • Nr 7 – wpisujemy stanowisko, na którym zatrudniony jest pracownik.
  • Nr 8 – wpisujemy datę instruktażu stanowiskowego, pamiętając, że instruktaż trwa 8 godzin lekcyjnych, zatem czasami jego realizacja odbywa się w ciągu 2 dni (wtedy podajemy przedział dat).
  • Nr 9 – wpisujemy imię i nazwisko osoby przeprowadzającej instruktaż.

 

Kto może przeprowadzić instruktaż stanowiskowy

Instruktaż stanowiskowy przeprowadza wyznaczona przez pracodawcę osoba kierująca pracownikami (kierownik, mistrz, brygadzista) posiadająca odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie zawodowe oraz przeszkolona w zakresie metod prowadzenia instruktażu stanowiskowego. W praktyce uznaje się, że jest to osoba która ukończyła szkolenie okresowe z zakresu bhp dla pracodawców i osób kierujących pracownikami, które w programie zajęć posiadało część poświęconą dydaktyce i metodyce prowadzenia instruktażu stanowiskowego.

 

Najczęstsze błędy przy wypełnianiu karty szkolenia wstępnego:

  • Przeprowadzenie instruktażu stanowiskowego tego samego dnia, co instruktaż ogólny: W przypadku stanowisk wymagających dłuższego instruktażu stanowiskowego (8×45 minut), przeprowadzenie go tego samego dnia co instruktaż ogólny może być niemożliwe, gdyż łączny czas szkoleń przekroczyłby 8 godzin pracy. Wówczas, instruktaż stanowiskowy powinien rozpocząć się w dniu instruktażu ogólnego, a zakończyć się dzień później.
  • Przeprowadzenie i podpisanie instruktażu stanowiskowego przez pracownika służby BHP: Tylko bezpośredni przełożony lub osoba odpowiedzialna za stanowisko może przeprowadzić ten instruktaż.
  • Dwukrotne wpisanie instruktażu stanowiskowego w karcie: Rubrykę dotyczącą instruktażu stanowiskowego wypełnia się tylko raz. Wyjątek stanowi sytuacja zmiany stanowiska pracy, wówczas uzupełnia się drugą rubrykę.
  • Modyfikacja wzoru karty szkolenia: Wzór karty jest określony przez przepisy i nie powinien być zmieniany.