Zaznacz stronę
Wypadek ucznia w szkole – postępowanie powypadkowe – zasady

Wypadek ucznia w szkole – postępowanie powypadkowe – zasady

Wypadek ucznia / uczennicy najważniejsze zagadnienia i zasady postępowania powypadkowego

Do podstawowych obowiązków dyrektorów szkół a także nauczycieli należy zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków uczniom na terenie szkoły i podczas zajęć (art. 68 ust. 1 pkt 6, art. 98 ust. 1 pkt 7 ustawy Prawo oświatowe, art. 6 i 7 Karty Nauczyciela oraz § 2 rozporządzenia MENiS z 31 grudnia 2002 r.). Dbałość osób odpowiedzialnych za bezpieczeństwo uczniów nie wyklucza zaistnienia wypadku w szkole.

Jak rozumieć wypadek ucznia w szkole?

Tematyka postępowania w sprawie wypadków uczniów uregulowana została z w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31.12.2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach – dalej r.b.s.p. Rozporządzenie w sprawie bhp w szkołach nie posługuje się pojęciem „wypadku ucznia”, ale „wypadku osoby pozostającej pod opieką szkoły i placówki”, jednocześnie nie definiuje ono pojęcia takiego wypadku.

Jednak tematyka wypadków uczniów uregulowana jest nie tylko w r.b.s.p. Zgodnie z § 52 r.b.s.p. w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy. Stosuje się odpowiednio, a więc z modyfikacjami koniecznymi, aby dostosować przepisy ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy do wypadków osób pozostających pod opieką szkoły lub placówki.

Kwestie postępowania w sprawach wypadków przy pracy reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z 1.07.2009 r. w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy – dalej u.o.p.w.

W związku z powyższym można przyjąć, że wypadek ucznia to zdarzenie nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w trakcie pozostawania osoby pod opieką szkoły lub placówki.

Zajęcia szkolne to nie tylko lekcje. Są to też zajęcia prowadzone poza szkołą, np. lekcje plenerowe, wyjazdy, wycieczki, zielone szkoły, olimpiady, zawody sportowe itp. Podczas nich pedagodzy lub opiekunowie muszą dbać o bezpieczeństwo uczniów, bo za wypadek podczas takich zajęć odpowiada szkoła i jej pracownicy. Także podczas przerw uczniowie powinni mieć zapewnione bezpieczeństwo. Czas między zajęciami lekcyjnymi organizuje szkoła i wtedy dzieci nie mogą opuszczać jej terenu.

Cały teren szkoły w czasie gdy odbywają się zajęcia, pozostaje pod jej opieką i nadzorem. „Dlatego wymóg należytego nadzoru obciąża placówkę również wobec młodzieży, która nie ma zlecenia zajęć dodatkowych, ale w czasie gdy szkoła jest czynna, ma możność przebywania na szkolnym boisku.” (wyrok SN z 10.09.1971 r., OSNCP 1972, nr 4, poz. 71).

Jak wygląda procedura postępowania w sytuacji wypadku ucznia / uczennicy w szkole?

  1. Udzielenie poszkodowanemu pierwszej pomocy przedmedycznej poszkodowanemu uczniowi

Pracownik szkoły, który otrzymał wiadomość o wypadku ucznia, niezwłocznie zapewnia poszkodowanemu opiekę, w szczególności sprowadzając fachową pomoc medyczną, a w miarę możliwości udzielając poszkodowanemu pierwszej pomocy. Udzielenie pierwszej pomocy w wypadkach jest prawnym obowiązkiem każdego pracownika szkoły. Jej nieudzielenie, szczególnie przez osobę odpowiedzialną za bezpieczeństwo ucznia, skutkuje sankcją karną. Gdy do wypadku ucznia dochodzi podczas lekcji nauczyciel przerywa ją, wyprowadzając uczniów z miejsca zagrożenia – jeżeli warunki w miejscu, w którym prowadzone są zajęcia, stwarzają nadal zagrożenie dla bezpieczeństwa uczniów. Pracownik zobowiązany jest do niezwłocznego powiadomienia dyrektora szkoły o sytuacji.

2. O każdym wypadku ucznia w szkole zawiadamia się niezwłocznie następujące osoby:

  • rodziców lub opiekunów prawnych dziecka
  • dyrektora placówki
  • pracownika BHP
  • społecznego inspektora pracy
  • organ prowadzący
  • radę rodziców
  • prokuratora (wypadek śmiertelny, ciężki, zbiorowy)
  • kuratora oświaty (wypadek śmiertelny, ciężki, zbiorowy)
  • Państwowego Inspektora Sanitarnego (w przypadku zatruć)

Za powiadomienie tychże osób o wypadku odpowiada dyrektor lub osoba przez niego upoważniona. Każda decyzja powinna być udokumentowana w dzienniku zajęć.

O wypadku śmiertelnym, ciężkim i zbiorowym zawiadamia się niezwłocznie prokuratora.
O wypadku, do którego doszło w wyniku zatrucia, zawiadamia się niezwłocznie państwowego inspektora sanitarnego. Zawiadomienia dokonuje dyrektor lub upoważniony przez niego pracownik szkoły. Fakt ten powiadamiający dokumentuje w sposób ustalony w danej szkole (podając datę i godzinę powiadomienia rodziców/opiekunów prawnych ucznia o wypadku). W niegroźnych przypadkach (brak wyraźnych obrażeń – np. widoczne tylko lekkie zaczerwienienie, zadrapanie, lekkie skaleczenie), po udzieleniu pierwszej pomocy poszkodowanemu uczniowi, nauczyciel/wychowawca ustala potrzebę wezwania pogotowia ratunkowego oraz potrzebę wcześniejszego przyjścia rodzica/ opiekuna prawnego i godzinę odbioru dziecka ze szkoły w dniu zdarzenia.

W przypadku wezwania pogotowia ratunkowego w szkole powinni przebywać powiadomieni przez szkołę rodzice. Jeżeli lekarz stwierdzi konieczność hospitalizacji, rodzice jadą razem z dzieckiem do szpitala. Jeżeli rodzice nie dotarli do szkoły przed odjazdem karetki pogotowia (ciężki wypadek, osoba wymagająca natychmiastowej pomocy), razem z dzieckiem jedzie do szpitala dyrektor lub pracownik wskazany przez dyrektora szkoły. Informację o powyższych ustaleniach przekazuje się rodzicom/opiekunom prawnym ucznia oraz dokumentuje. W każdym przypadku, gdy widoczne są obrażenia, urazy, niepokojące objawy, dyrektor lub upoważniona osoba wzywa pogotowie ratunkowe. Jeżeli wypadek został spowodowany niesprawnością techniczną pomieszczenia lub urządzeń, należy zabezpieczyć je nienaruszone do momentu pojawienia się odpowiednich służb. Dyrektor zabezpiecza je do czasu dokonania oględzin lub wykonania szkicu przez zespół powypadkowy. Jeżeli wypadek zdarzył się w czasie wyjścia, imprezy organizowanej poza terenem szkoły, wszystkie stosowne decyzje podejmuje opiekun grupy/kierownik wycieczki i odpowiada za nie oraz powiadamia właściwe służby (pogotowie, policję itp.). Do czasu rozpoczęcia pracy przez zespół powypadkowy dyrektor zabezpiecza miejsce wypadku w sposób wykluczający dopuszczenie osób niepowołanych. Jeżeli czynności związanych z zabezpieczeniem miejsca wypadku nie może wykonać dyrektor, wykonuje je upoważniony przez dyrektora pracownik szkoły.

Jak wygląda postępowania powypadkowe po wypadku dziecka w szkole? Kto prowadzi postępowanie powypadkowe? Kto jest członkiem zespołu powypadkowego?

Za wszystkie czynności prowadzone w związku z wypadkiem dziecka w placówce odpowiedzialny jest dyrektor lub inna osoba przez niego upoważniona. Dyrektor powołuje członków zespołu powypadkowego, którymi są:

  • pracownik służby BHP
  • społeczny inspektor pracy

Przewodniczącym zespołu powypadkowego jest pracownik służby BHP. Jeżeli którakolwiek z w/w osób nie może być członkiem zespołu powypadkowego, dyrektor wyznacza inne osoby mające wiedzę z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy.
Jeżeli żadna z w/w osób nie może uczestniczyć w postepowaniu powypadkowym, w skład zespołu powypadkowego wchodzi dyrektor oraz pracownik przeszkolony w zakresie BHP.
W postępowaniu powypadkowym może uczestniczyć przedstawiciel organu prowadzącego, kuratora oświaty lub rady rodziców.

Do obowiązków zespołu powypadkowego należy przeprowadzenie postępowania powypadkowego i sporządzenie dokumentacji. Do tych czynności należą m.in. rozmowy z uczniem, świadkami wypadku, sporządzenie rysunków lub sfotografowanie miejsca wypadku, uzyskanie oświadczenia od nauczyciela, który sprawował opiekę na dzieckiem podczas wypadku, uzyskanie opinii lekarza potwierdzające uraz.

  1. Postępowanie powypadkowe

Zespół powypadkowy:

  • przeprowadza postępowanie powypadkowe i sporządza dokumentację powypadkową;
  • powiadamia rodziców/ opiekunów prawnych o wypadku i wzywa ich do szkoły;
  • rozmawia z uczniem (w obecności rodzica/opiekuna prawnego lub wychowawcy/pedagoga/psychologa szkolnego) i sporządza protokół;
  • rozmawia ze świadkami wypadku i sporządza protokoły; jeżeli świadkami są uczniowie, rozmowa odbywa się w obecności wychowawcy lub pedagoga/psychologa szkolnego, a protokół odczytuje się w obecności ucznia – świadka – i jego rodziców/ opiekunów prawnych;
  • sporządza szkic lub fotografię miejsca wypadku;
  • uzyskuje pisemne oświadczenie nauczyciela, pod opieką którego uczeń przebywał w czasie, gdy zdarzył się wypadek;
  • uzyskuje opinię lekarską z opisem doznanych obrażeń i określeniem rodzaju wypadku;
  • protokół powypadkowy sporządza się w terminie 21 dni od dnia zakończenia postępowania powypadkowego i niezwłocznie doręcza osobom uprawnionym do zaznajomienia się z materiałami tego postępowania.

Przekroczenie 21-dniowego terminu może nastąpić w przypadku, gdy wystąpią uzasadnione przeszkody lub trudności uniemożliwiające sporządzenie protokołu w wyznaczonym terminie. W sprawach spornych rozstrzygające jest stanowisko przewodniczącego zespołu. Członek zespołu, który nie zgadza się ze stanowiskiem przewodniczącego, może zgłosić zdanie odrębne, które odnotowuje się w protokole powypadkowym. Jeżeli do treści protokołu powypadkowego nie zostały zgłoszone zastrzeżenia rodziców/opiekunów prawnych ucznia poszkodowanego, postępowanie powypadkowe uznaje się za zakończone. Protokół powypadkowy sporządza się w trzech egzemplarzach dla: poszkodowanego, szkoły, która przechowuje go w dokumentacji powypadkowej wypadku ucznia, oraz organu prowadzącego lub kuratora oświaty (na żądanie). Z treścią protokołu powypadkowego i innymi materiałami postępowania powypadkowego zaznajamia się poszkodowanego małoletniego i jego rodziców/opiekunów prawnych lub poszkodowanego pełnoletniego. Jeżeli poszkodowany pełnoletni zmarł lub nie pozwala mu na to stan zdrowia, z materiałami postępowania powypadkowego zaznajamia się jego rodziców/ opiekunów prawnych. Protokół powypadkowy doręcza się osobom uprawnionym do zaznajomienia się z materiałami postępowania powypadkowego.

  1. Składanie zastrzeżeń do protokołu powypadkowego

W ciągu 7 dni od dnia doręczenia protokołu powypadkowego osoby, którym go doręczono, mogą zgłosić zastrzeżenia do ustaleń protokołu (są o tym informowane podczas jego odbierania). Zastrzeżenia składa się przewodniczącemu zespołu ustnie lub na piśmie, a przewodniczący wpisuje je do protokołu. Zastrzeżenia mogą dotyczyć w szczególności: niewykorzystania wszystkich środków dowodowych niezbędnych dla ustalenia stanu faktycznego, sprzeczności istotnych ustaleń protokołu z zebranym materiałem dowodowym. Zastrzeżenia rozpatruje organ prowadzący szkołę. Po rozpatrzeniu zastrzeżeń organ prowadzący szkołę może: zlecić dotychczasowemu zespołowi powypadkowemu wyjaśnienie ustaleń protokołu lub przeprowadzenie określonych czynności dowodowych, powołać nowy zespół celem ponownego przeprowadzenia postępowania powypadkowego.

Jak wygląda protokół powypadkowy ucznia w szkole? Jaki jest termin na przygotowanie protokołu powypadkowego po wypadku ucznia?

Wzór protokołu powypadkowego został określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia MENiS z dnia 31 grudnia 2002 r.
Na sporządzenie protokołu powypadkowego zespół ma 21 dni. Osoby uprawnione mogą zaakceptować protokołu lub wnieść swoje uwagi.

Jakie dokumenty związane z wypadkiem ucznia w szkole musi prowadzić dyrektor?

Po zakończeniu czynności związanych z postępowaniem powypadkowym dyrektor jest obowiązany wpisać tenże wypadek w rejestrze wypadków, a dodatkowo podjąć działania prewencyjne, które zapobiegną w przyszłości podobnym zdarzeniom. Okoliczności oraz przyczyny wypadku powinny być przedstawione osobom pracującym w szkole, a także omówione z uczniami.

Gdy wypadek powoduje uczeń
Za bezpieczeństwo uczniów na terenie szkoły odpowiada dyrektor, choć ustalenie osoby odpowiedzialnej za szkody może nastręczać pewnych trudności. Osoby pracujące z dziećmi muszą sięgnąć do przepisów Kodeksu cywilnego. Ogólną zasadę odpowiedzialności odszkodowawczej formułuje art. 415 kc, według którego: kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Za szkodę odpowie zatem osoba, która swoim zachowaniem, spowodowała jakiś uszczerbek w dobrach kogoś innego.

Kodeks odpowiedzialność uzależnia również od winy, tę przypisuje się w sytuacjach, gdy zachowanie sprawcy było niezgodne z przepisami lub zasadami współżycia społecznego. Dziecko, które nie ukończyło trzynastego roku życia nie ponosi odpowiedzialności za swoje czyny. Poszkodowany może jednak dochodzić naprawienia szkody od osoby, która miała obowiązek opiekować się małym sprawcą (art. 427 kc), jeżeli w jakiś sposób zaniedbał swoich obowiązków (można mu przypisać winę).

Obowiązek opieki może wynikać zarówno z ustawy, jak i umowy, co oznacza, że za winę w nadzorze może odpowiadać tak rodzic, niania, jak i nauczyciel, który miał obowiązek opiekować się dzieckiem. Jeżeli do wypadku dojdzie na lekcji, będzie on musiał udowodnić, że dopilnował uczniów. Po ukończeniu 13. życia dziecko odpowiada za wyrządzoną przez siebie szkodę  na zasadach ogólnych.

Odszkodowanie z tytułu wypadku ucznia

Standardowo rodzice mogą starać się również o jednorazowe odszkodowanie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Aby dodatkowo zabezpieczyć finansowo  konsekwencje nieszczęśliwego wypadku, rodzice mogą sami doubezpieczyć dziecko od następstw takiego zdarzenia.  Bardzo często takie grupowe ubezpieczenia są na początku roku szkolnego wynikiem propozycji szkoły dotyczącej  możliwości wykupienia takiej  grupowej polisy.  Nie ma jednak przepisu, który nakazywałby rodzicom ubezpieczenie dziecka w wieku szkolnym od następstw nieszczęśliwych wypadków. Nie ma również przepisów, które zobowiązywałyby dyrektora do zawarcie umowy ubezpieczenia na rzecz uczniów.

W razie wypadku w szkole rodzice dziecka mogą ubiegać się o odszkodowanie:

  • z polisy NNW grupowego lub/i indywidualnego (art. 4 ust. 9, art. 16 i 17 ustawy z 11 września 2015 r.),
  • z polisy OC szkoły (załącznik do ustawy z 11 września 2015 r., Dział II, pkt 13),
  • z ZUS (art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy o zaopatrzeniu z tytułu wypadków lub chorób zawodowych powstałych w szczególnych okolicznościach).

PROCEDURA WYPADKU – procedura oraz komplet dokumentów

Poniżej przygotowaliśmy dla Państwa komplet niezbędnych dokumentów do poprowadzenia postępowania powypadkowego. Procedura opisuje krok po kroku, decyzję i działania, które należy podjąć. Załączone są również formularze i wzory:

  • Zawiadomienie .o wypadku śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym w . lub w czasie zajęć organizowanych przez szkołę poza obiektami należącymi do tych jednostek
  • Zarządzenie Dyrektora w sprawie powołania Zespołu powypadkowego
  • Protokół przesłuchania poszkodowanego/świadka
  • Wzór protokołu powypadkowego ucznia / uczennicy w szkole
  • Polecenie powypadkowe
POBIERZ WZÓR PROCEDURY WYPADKOWEJ UCZNIA

Jakie przepisy regulują postępowanie w przypadku wypadku ucznia?

Podstawa prawna:

  1. Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2020 r. poz. 1327);
  2. Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r.- Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 910 i 1378);
  3. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (Dz. U. z 2020 r. poz. 1166 i 1386)

Źródła pomocnicze:

  1. Poradnik – Bezpieczna szkoła. Zagrożenia i zalecane działania profilaktyczne w zakresie bezpieczeństwa fizycznego i cyfrowego uczniów. Wydanie: Ministerstwo Edukacji Narodowej, Warszawa 2020. Dostępny na stronie: https://www.gov.pl/web/edukacja

Szczegółowe informacje dotyczące wypadków uczniów w pracy można znaleźć w Rozporządzeniu Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 grudnia 2002 r.

Potrzebujesz wsparcia w postepowaniu powypadkowym

Jeżeli potrzebujesz wsparcia w postepowaniu powypadkowym, nasz specjalista d.s. bhp może poprowadzić zespół powypadkowy i sporządzić kompletną dokumentację. Zapraszamy do kontaktu: biuro@bhp-szkolenia.info tel. +48 690 66 88 16

Normy badań i pomiarów oświetlenia

Normy badań i pomiarów oświetlenia

Badania i pomiary oświetlenia w świetle obowiązujących norm i metodologii.

Metodologia pomiarów oświetlenia oraz wymagania dla poszczególnych stanowisk pracy i pomieszczeń są zawarte, nie wzbudza wątpliwości specjalistów gdyż jest dokładnie sprecyzowana w obowiązujących Polskich Normach. W tym zakresie ważniejszym dokumentem jest normatyw PN-EN 12464-1. Choć w literaturze związanej z unifikacją normatywów wyczytamy, iż stosowanie norm jest zarówno dobrowolne, to w pewnych przypadkach ich zapisy stają się obowiązującym prawem. Jeśli norma jest powołana przytoczona w przepisach prawnych, wówczas powstaje obowiązek jej stosowania a tylko w pozostałych przypadkach jest to dobrowolne działanie. W kwestii oświetlenia mają zastosowanie przepisy dotyczące BHP, szczególnie Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28. sierpnia 2003 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.

§26.1 pkt. 2 „Niezależnie od oświetlenia dziennego w pomieszczeniach pracy należy zapewnić oświetlenie elektryczne o parametrach zgodnych z Polskimi Normami.

Poniżej prezentujemy przegląd najważniejszych norm związanych z oświetleniem, a których stosowanie jest obligatoryjne, zarówno przez projektantów jak i końcowych użytkowników instalacji oświetleniowych stosowanych w miejscach pracy oraz w przestrzeni publicznej.

Światło dzienne – wymagania i normatyw

  • PN-71/B-02380 Oświetlenie wnętrz światłem dziennym. Warunki ogólne.

Światło sztuczne – obowiązujące normy

  • PN-EN 12464-1 Światło i oświetlenie. Oświetlenie miejsc pracy. Część 1: Miejsca pracy we wnętrzach.
  • PN-EN 12464-2 Światło i oświetlenie. Oświetlenie miejsc pracy. Część 2: Miejsca pracy na zewnątrz.
  • PN 84/E 02033 Oświetlenie wnętrz światłem elektrycznym.
  • PN-EN 1837 Bezpieczeństwo maszyn. Integralne oświetlenie maszyn.

Ochrona przeciwpożarowa – oświetlenie awaryjne i zapasowe.

  • PN-EN 1838 Zastosowania oświetlenia. Oświetlenie awaryjne.

Metodologia prowadzenia pomiarów oświetlenia:

  • PN-EN 12665 Światło i oświetlenie.  Podstawowe terminy oraz kryteria określania wymagań dotyczących oświetlenia.
  • PN 90/E 01005 Technika świetlna. Terminologia.
  • PN 84/E 02033 Oświetlenie wnętrz światłem elektrycznym.
  • PN-90/E-01005 Technika świetlna. Terminologia
  • PN-EN 12665:2003 Światło i oświetlenie – Podstawowe terminy oraz kryteria określania wymagań dotyczących oświetlenia.
  • PN-89/E-04040.00 „Pomiary promieniowania optycznego. Pomiary fotometryczne. Wymagania ogólne”
  • PN-89/E-04040.01 „Pomiary promieniowania optycznego. Pomiary fotometryczne. Pomiar i wyznaczanie strumienia świetlnego”
  • PN-89/E-04040.02 „Pomiary promieniowania optycznego. Pomiary fotometryczne. Pomiar światłości”
  • PN-89/E-04040.03 „Pomiary fotometryczne i radiometryczne. Pomiar natężenia oświetlenia”
  • PN-89/E-04040.04 „Pomiary fotometryczne i radiometryczne. Pomiar luminancji”
  • PN-89/E-04040.05 „Pomiary fotometryczne i radiometryczne. Pomiary współczynników odbicia, przepuszczania i luminancji”

Jak interpretować wyniki pomiarów oświetlenia

Bez wątpliwości wiemy, że niezbędne jest wykonywanie pomiarów oświetlenia. Powstaje jednak wątpliwość jak interpretować wyniki pomiarów oświetlenia. Na co zwrócić uwagę, co powinien zawierać protokół aby był akceptowany przez organy nadzorujące środowisko pracy takie jak Państwowa Inspekcja Pracy, Inspekcja Sanitarna. W jaki sposób udokumentować bananie aby nie ściągnąć na siebie odpowiedzialności za niedostosowanie warunków pracy, czy odpowiedzialności np. za pogarszający się wzrok pracownika. Dokonując interpretacji wyników pomiarów oświetlenia wymaga się stosowania najnowszych norm, należy jednak wziąć pod uwagę unikalne zapisy starszych wydań norm związanych z oświetleniem. Norma wycofana jest nadal normą obowiązująca, jednakże została zastąpiona przez normę nowocześniejszą. Taką interpretację stosuje PKN (Polski Komitet Normalizacji)

„Wycofania normy nie można utożsamiać z unieważnieniem normy, które było działaniem właściwym jedynie dla poprzedniego systemu normalizacji.” „Zbiór norm wycofanych nie jest zbiorem norm, których stosowanie jest zakazane.”

Prawdziwe problemy interpretacyjne pojawiają się w sytuacjach, gdy żadna norma nie określa parametrów oświetlenia dla danego stanowiska pracy. W takiej sytuacji niezbędne staje się obliczenie stopnia trudności pracy wzrokowej oraz wielkości pozornej szczegółu pracy wzrokowej i na tej podstawie określenie parametrów oświetlenia dla danego stanowiska pracy. Bardzo dużo norm w zbiorze PKN nadal pozostaje bez bezsprzecznego tłumaczenia, a zapisy dostępną są jedynie w wersji oryginalnej. Wówczas, na podstawie art. 5, ust. 4 Ustawy z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji. „Polskie Normy mogą być powoływane w przepisach prawnych po ich opublikowaniu w języku polskim

Pomiary oświetlenia powinny być wykonywane na każdym stanowisku pracy oraz w pomieszczeniach oświatowych i służby zdrowia.

  • Pomiary oświetlenia wykonuje się w placówkach edukacyjnych, takich jak:
    • żłobki,
    • przedszkola,
    • szkoły,
    • uczelnie,
    • pracownie dydaktyczne.
  • Zakładach przemysłowych i rzemieślniczych, fabrykach.
  • Obiektach handlowych, takich jak:
    • sklepy,
    • galerie handlowe.
  • Gastronomicznych, takich jak:
    • restauracje,
    • bary,
    • buby,
    • itp.
  • Obiektach użyteczności publicznej, takich jak:
      • muzea,
      • kina,
      • teatry.
      • baseny,
      • hale sportowe,
      • pływalnie,
      • siłownie,
      • parkingi
      • itd.
    • W biurach.

Dobre oświetlenie sprzyja wydajności pracy, zabezpiecza przed wypadkami w pracy, minimalizuje ilość popełnianych błędów, zwiększa komfort pracy.

Procedura pomiaru oświetlenia

Na procedurę pomiaru natężenia oświetlenia składa się szereg czynności przygotowawczych, a sam pomiar natężenia oświetlenia jest zwieńczeniem czynności poprzedzających.

Dokumentacja miejsca pomiarów oświetlenia

Pierwszym krokiem jest sporządzenie dokumentacji opisowej i fotograficznej poddanych ocenie stanowisk pracy, lub pomieszczeń. Składa się na nią, w zależności od potrzeb i przeznaczenia wyników pomiarów, dokumentacja fotograficzna i opisowa.

Dokumentacja opisowa oświetlenia stanowiska pracy

W skład dokumentacji opisowej wchodzi opis rodzajów źródeł światła, ich parametrów, wykonywanych czynności itd., identyfikacja miejsc pomiarowych, określenie płaszczyzn roboczych, oraz dla których stanowisk pracy będzie wykonywany pomiar natężenia oświetlenia w jednym polu zadania wzrokowego, a dla których w kilku. Następnie dokonuje się identyfikacji pól bezpośredniego otoczenia i tła.
Obowiązująca norma PN-EN 12464-1 nie zawsze udziela odpowiedzi na pytanie o natężenie oświetlenia dla danego stanowiska pracy, albo pomieszczenia. W takiej sytuacji konieczne jest oszacowanie stopnia trudności pracy wzrokowej oraz wielkości pozornej szczegółu pracy wzrokowej i na tej podstawie określenie wymagań dla danego stanowiska pracy, lub odwołanie się do wycofanych norm oświetleniowych.
Na podstawie dokumentacji opisowej określa się wymagania oświetlenia dla danego stanowiska pracy. Wiąże się to z obniżeniem, albo podwyższeniem normatywu.

Dokumentacja fotograficzna

Dokumentacja fotograficzna ułatwia identyfikację zbadanych stanowisk pracy i jednocześnie wskazuje problemy z oświetleniem (niedoświetlenie, olśnienie itd.). Jest pomocna przy omawianiu wyników pomiarów.

Szkice pomieszczeń

Bardzo często także wykonywany jest szkic pomieszczeń z zaznaczeniem stanowisk pracy, a niekiedy również punktów pomiarowych.

Wyświecenie – co to jest?

Na około 30 minut, do godziny włącza się wszystkie źródła światła, przed rozpoczęciem pomiarów, w celu ich wyświecenia. Ma to znaczenie dla oceny, jakości i stanu źródeł światła, oraz wpływa na ich jasność. Wymóg metodologiczny.

Pomiar oświetlenia

Wykonanie pomiarów natężenia oświetlenia w wyznaczonych punktach pomiarowych dla pomieszczenia lub na stanowiskach pracy.

  • Wykonywane są zasadniczo w trzech kategoriach: pomiary oświetlenia ogólnego, pomiary oświetlenia awaryjnego oraz pomiary oświetlenia na stanowisku pracy.
  • Niedostateczna ilość światła na stanowisku pracy może doprowadzić do spadku koncentracji, zmniejszenia efektywności w pracy.
  • Do dokładnego pomiaru wartości natężenia oświetlenia służy miernik nazywany luksomierzem.
  • Całkowita moc światła między źródłem światła a oświetlanym przez niego obszarem jest mierzona za pomocą jednostki lux (lx).
  • Natężenie oświetlenia wynosi dokładnie jeden lux, gdy światło o mocy 1 lumen (lm) równomiernie oświetla powierzchnię jednego metra kwadratowego.
  • Pomiary oświetleniowe stanowią jeden z etapów weryfikacji oświetlenia wnętrz i powinny być odniesione do jakiejkolwiek posiadanej przez użytkownika obiektu dokumentacji projektowej oświetlenia.
  • Pomiary oświetleniowe, należy wykonywać okresowo zgodnie z wymaganiami przepisów BHP

Protokół z pomiarów oświetlenia – co zawiera

Każda inwestycja instalacji oświetleniowej  musi zakończyć się wypisaniem odpowiedniego protokołu. Bez problemu również można znaleźć w Internecie wzory takich protokołów. Należy jednakże pamiętać, iż są to tylko wzory i należy je zaadaptować na własny użytek.

Identyczna sytuacja jest jeśli chodzi o protokół sporządzany z pomiaru oświetlenia. Kwestiami spornymi jest tylko fakt, kto może dokonywać pomiarów oświetlenia i jakimi metodami należy je wykonywać.

Protokół pomiaru oświetlenia powinien zawierać pomiary natężenia oświetlenia Esr, wartość oświetlenia mierzoną według normy Epn, wskaźnik oddawania barw w pomieszczeniach Ra, obliczony wskaźnik olśnienia UGR˪, minimalne natężenie oświetlenia Emin, wyliczone poszczególne współczynniki, ocenę zgodności oświetlenia z PN, świadectwo wzorcowania przyrządów jakimi zostały wykonane poszczególne pomiary, jak i również wnioski i wszystkie zalecenia dotyczące bezpośrednio uzyskanych pomiarów oświetlenia.

Z reguły najpierw wykonywany jest tego rodzaju protokół ręcznie, a następnie wprowadzany do komputera. Istnieje bowiem już cała masa najróżniejszych programów komputerowych, które wspomagają tworzenie protokołów. Wystarczy tylko wprowadzić uzyskane w trakcie pomiarów dane w odpowiednie rubryki i komputer jest w stanie już samodzielnie sobie z nimi poradzić.

Każdy protokół, który jest przekazywany właścicielowi obiektu musi zawierać podpis i pieczątkę osoby wykonującej pomiary. W innym wypadku taki protokół jest zupełnie nie przydatny do niczego.

Nadzór – usługi BHP mazowieckie – szkolenia bhp i ppoż

Nadzór BHP

Skuteczny nadzór BHP to w wielu zakładach pracy kluczowa sprawa uzależniająca stan bezpieczeństwa i higieny pracy w przedsiębiorstwie. Zazwyczaj nie wystarcza zapewnić pracownkom środki ochrony zbiorowej praz środki ochrony indywidualnej, gdyż wielu z nich z różnych przyczyn nie skorzysta z przewidzianych przez pracodawcę środków ograniczenia ryzyka wystąpienia wypadków. Dlatego tak szalenie istotny jest skutczny nadzór BHP, powstaje jednak pytanie w jaki sposób dopełnić tego obowiązku. Jednym z najbardziej skutecznych kierunków działania jest właściwe działanie służby BHP. Jeśli jesteś przedsiębiorcą który obawia się, iż nie spełnia waruków bhp bądź właściwego nadzoru BHP nad pracownikami proponujemy skuteczne rozwiązanie jako zewnętrzna służba BHP. Zapraszamy do kontaktu, już we wstępnej rozmowie telefonicznej będziemy mogli dopasować najwłaściwsze rozwiązanie dla Ciebie, nie tylko w kwestii usług BHP i PPOŻ ale również w kwestiach budżetu. Prowadzimy nadzór już od 200 zł brutto miesięcznie.

NADZÓR BHP i PPOŻ dla miejscowości:

bhp Błonie, bhp Grodzisk Mazowiecki, bhp Warszawa, bhp Brwinów, bhp Jaktorów, bhp Żyrardów, bhp Ożarów Mazowiecki, bhp Nadarzyn, bhp Piastów, bhp Tarczyn, bhp Ursus, bhp Piaseczno, bhp Piastów, bhp Leszno, bhp Raszyn, bhp Janki, bhp Michałowice, bhp Sochaczew, bhp Milanówek, bhp Pruszków, bhp Mszczonów, bhp Radziejowice