Aktualności BHP, bhp Milanówek, bhp Piastów, bhp Pruszków, bhp Warszawa, Komentarze przepisów KP
Prace szczególnie niebezpieczne – organizacja prac
Czym jest nadzór bezpośredni? Czy oznacza stałą obecność i obserwację pracownika?
Przepisy prawa pracy nie zawierają jednoznacznej definicji nadzoru bezpośredniego. W § 81 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. wskazano jedynie, że pracodawca powinien zapewnić bezpośredni nadzór nad realizacją prac szczególnie niebezpiecznych przez osoby wyznaczone do tego celu.
W praktyce przyjmuje się, że osoba sprawująca taki nadzór powinna być odpowiedzialna za przygotowanie, koordynację i kontrolę przebiegu prac w miejscu ich wykonywania. Nie oznacza to jednak konieczności nieustannego przebywania obok pracownika i śledzenia każdego jego ruchu. Kluczowe jest, aby nadzorujący:
• dokonał imiennego przydziału zadań wraz z instruktażem stanowiskowym,
• ocenił warunki pracy i skuteczność zastosowanych zabezpieczeń,
• był dostępny w razie sytuacji awaryjnych, mogąc szybko podjąć działania ograniczające ryzyko lub prowadzące akcję ratunkową.
Osoba pełniąca nadzór bhp powinna znajdować się w pobliżu miejsca pracy – niezależnie czy jest to Pruszków, Piastów, Milanówek czy Warszawa – tak aby utrzymać kontakt z zespołem: wzrokowy, głosowy lub inny. Najczęściej funkcję tę pełni bezpośredni przełożony, brygadzista, lider zespołu lub inny doświadczony pracownik, który został odpowiednio przeszkolony i posiada uprawnienia do wydawania poleceń w zakresie bezpieczeństwa. W zakładach pracy zlokalizowanych w takich miastach jak Pruszków czy Warszawa, gdzie występuje większe natężenie prac szczególnie niebezpiecznych, rola nadzoru nabiera szczególnego znaczenia. Jeśli nadzór sprawuje osoba niebędąca przełożonym – niezależnie od lokalizacji, czy to w Milanówku czy Piastowie – powinna ona dodatkowo ukończyć szkolenie dla osób kierujących pracownikami.
Czy codzienna wymiana świetlówek przez elektryka na drabinie wymaga każdorazowego pozwolenia na pracę szczególnie niebezpieczną?
Zgodnie z § 80 wspomnianego rozporządzenia, do prac szczególnie niebezpiecznych zalicza się m.in. roboty budowlane, rozbiórkowe, montażowe i remontowe prowadzone bez zatrzymania pracy zakładu, działania w przestrzeniach zamkniętych (np. zbiorniki, kanały), prace z materiałami niebezpiecznymi oraz wszelkie prace na wysokości. Praca na drabinie kwalifikuje się jako praca na wysokości, jeśli odbywa się powyżej 1 metra nad poziomem podłogi lub gruntu (§ 105 rozporządzenia). Choć przepisy nie wymagają wystawiania pisemnego pozwolenia na każdą taką pracę, to inne elementy organizacyjne muszą być spełnione, w tym:
- zapewnienie bezpośredniego nadzoru,
- zastosowanie odpowiednich środków ochrony,
- przeprowadzenie instruktażu,
- odpowiednie oznaczenie i zabezpieczenie miejsca pracy.
Optymalnym rozwiązaniem może być włączenie takich czynności do procedury prac szczególnie niebezpiecznych, np. poprzez wystawienie zbiorczego pozwolenia na daną grupę prac w konkretnym dniu. Jeśli jednak czynności są rutynowe, powtarzalne i wykonywane w bezpiecznych warunkach (np. wymiana świetlówek w łatwo dostępnych miejscach), można opracować instrukcję stanowiskową, która określi wymagania organizacyjne i bezpieczeństwa. Zamiast pozwolenia można stosować listę osób uprawnionych do wykonywania tych prac – pod warunkiem, że są odpowiednio przeszkolone i posiadają aktualne badania do pracy na wysokości (do 3 m lub powyżej).
Alternatywą techniczną, pozwalającą uniknąć kwalifikacji pracy jako szczególnie niebezpiecznej, jest zastosowanie sprzętu eliminującego ryzyko – np. drabin z podestem typu „Faraone” lub innych platform roboczych z barierkami, które zapewniają stabilne i bezpieczne stanowisko pracy.
Kiedy zleceniodawca może ograniczyć swoją odpowiedzialność przy przekazaniu prac szczególnie niebezpiecznych firmie zewnętrznej?
Zgodnie z art. 304 § 1 Kodeksu pracy, pracodawca ma obowiązek zapewnienia bezpiecznych warunków pracy osobom wykonującym zadania na innej podstawie niż stosunek pracy – zarówno w zakładzie, jak i w miejscu przez niego wskazanym. Dotyczy to również osób prowadzących działalność gospodarczą na własny rachunek.
W praktyce, jeśli pracodawca przekazuje określony obszar roboczy firmie zewnętrznej i wyłącza go z użytkowania przez własnych pracowników, odpowiedzialność za organizację i bezpieczeństwo prac przechodzi w dużej mierze na podwykonawcę. Mimo to, zleceniodawca powinien zachować podstawowy nadzór – np. poprzez kontrolę zgodności działań z ustalonymi zasadami.
Alternatywnie, można zobowiązać podwykonawcę do realizacji prac zgodnie z wewnętrznymi procedurami zleceniodawcy – np. instrukcją dotyczącą prac szczególnie niebezpiecznych – przy jednoczesnym przekazaniu obowiązków nadzorczych i organizacyjnych firmie zewnętrznej.
Aby uniknąć niejasności, zaleca się formalizowanie współpracy poprzez:
• zawarcie umowy określającej obowiązki i zakres odpowiedzialności obu stron,
• wskazanie w zleceniu konieczności stosowania się do wewnętrznych procedur bezpieczeństwa.
Taka dokumentacja pozwala w razie sporu jasno określić odpowiedzialność i ułatwia egzekwowanie zasad.
Zleceniodawca, nawet przy przekazaniu obowiązków, powinien prowadzić minimum kontroli, np. poprzez:
- potwierdzenie, że prace przebiegają zgodnie z planem,
- sprawdzenie zastosowanych zabezpieczeń,
- weryfikację przeprowadzenia instruktażu,
- ustalenie osoby odpowiedzialnej za bezpośredni nadzór,
- kontrolę zabezpieczenia miejsca pracy.
W przypadku częstego korzystania z usług zewnętrznych lub realizacji dużych projektów, warto wdrożyć procedurę zarządzania podwykonawcami, która powinna zawierać m.in.:
- • definicję podwykonawcy,
- • zasady wyboru i zlecania prac,
- • wskazanie osoby odpowiedzialnej za kontakt i nadzór,
- • wymagania dotyczące bezpieczeństwa i zgodności z procedurami,
- • sposób potwierdzania spełnienia warunków dopuszczenia do pracy.
Takie podejście pozwala skutecznie zarządzać współpracą z firmami zewnętrznymi i jasno określić odpowiedzialność na każdym etapie realizacji zadania.
Jak prawidłowo zorganizować prace szczególnie niebezpieczne, gdy stały nadzór jest trudny do zapewnienia?
W codziennej działalności gospodarczej zdarzają się sytuacje, w których organizacja bezpośredniego nadzoru nad pracami szczególnie niebezpiecznymi jest utrudniona lub nieproporcjonalna do skali zadania. Przykłady to m.in.:
- sporadyczne wejścia na wysokość przez personel sprzątający (np. mycie okien, zawieszanie zasłon),
- kierowcy wchodzący na przestrzeń ładunkową powyżej 1 m,
- prace na rampach,
- interwencje przy awariach pojazdów szynowych w terenie.
W takich przypadkach kluczowe jest opracowanie procedur lub instrukcji, które opiszą sposób organizacji i zabezpieczenia prac zgodnie z § 41 rozporządzenia BHP z 1997 r. Zaleca się również, aby działania były realizowane przez co najmniej dwie osoby.
Dla prac sprzątających warto przygotować prostą instrukcję zawierającą:
- zasady wykonywania pracy,
- • wymagane środki ochrony,
- sposób zgłaszania i nadzorowania zadania.
Można też stworzyć listę osób przeszkolonych i dopuszczonych do takich prac, posiadających aktualne badania lekarskie (do pracy na wysokości do 3 m lub powyżej).
W celu eliminacji zagrożeń warto rozważyć zastosowanie rozwiązań technicznych, np.:
- myjki teleskopowej do okien,
- drabin z podestem i barierkami
Prace kierowców na cysternach czy naczepach również należy traktować jako szczególnie niebezpieczne – zwłaszcza że standardowe zabezpieczenia często nie spełniają wymogów § 106 rozporządzenia BHP. W takich przypadkach warto wdrożyć:
- procedurę prac szczególnie niebezpiecznych,
- stałe punkty kotwiczące z urządzeniami samohamownymi i uprzężami,
- nadzór realizowany przez osobę odpowiedzialną za przyjęcie pojazdu, z kontrolą przed, w trakcie i po zakończeniu pracy.
Jeśli dojdzie do wypadku, a dokumentacja ogranicza się do ogólnego zapisu „zachować szczególną ostrożność”, bez wskazania konkretnych środków ochrony, instrukcji czy formy nadzoru – odpowiedzialność może zostać przypisana bezpośredniemu przełożonemu i pracodawcy.
Ocena ryzyka zawodowego powinna być rzetelna i służyć realnemu zwiększeniu poziomu bezpieczeństwa, zgodnie z § 39a ust. 2 rozporządzenia BHP. Proponowane środki zapobiegawcze muszą być skuteczne i dostosowane do warunków technicznych, organizacyjnych oraz specyfiki pracy człowieka.
Kto ustala, które prace na terenie zakładu są szczególnie niebezpieczne?
Zgodnie z obowiązującymi przepisami, to pracodawca ma obowiązek określenia i bieżącej aktualizacji wykazu prac uznawanych za szczególnie niebezpieczne w jego zakładzie pracy. Wynika to bezpośrednio z § 80 ust. 2 oraz § 82 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. dotyczącego ogólnych zasad BHP.
Oznacza to, że decyzja o tym, które czynności w danym środowisku pracy wymagają szczególnych środków ostrożności, należy do pracodawcy. Powinien on uwzględnić specyfikę zakładu, rodzaj wykonywanych prac oraz poziom ryzyka związanego z ich realizacją.
Przy tworzeniu takiego wykazu warto oprzeć się na przykładach wskazanych w rozporządzeniu, które wymienia m.in.:
- roboty budowlane, rozbiórkowe, montażowe i remontowe prowadzone bez zatrzymania pracy zakładu,
- działania w przestrzeniach zamkniętych, takich jak zbiorniki, kanały czy wnętrza urządzeń technicznych,
- prace z użyciem substancji niebezpiecznych,
- wszelkie czynności wykonywane na wysokości.
Dodatkowo, zgodnie z § 80 ust. 1, do prac szczególnie niebezpiecznych można zaliczyć również:
- zadania wskazane jako niebezpieczne w innych aktach prawnych,
- czynności opisane w instrukcjach eksploatacyjnych urządzeń i instalacji,
- prace, które ze względu na warunki ich wykonywania lub poziom zagrożenia zostały uznane przez pracodawcę za wymagające szczególnego nadzoru i zabezpieczenia.
W praktyce oznacza to, że pracodawca powinien nie tylko opracować wykaz takich prac, ale również określić zasady ich realizacji – w tym wymagania dotyczące środków ochrony, nadzoru, instruktażu i dokumentacji. Tylko wtedy można mówić o skutecznym zarządzaniu ryzykiem w zakładzie pracy.
Aktualności BHP, Badania i pomiary, bhp Błonie, bhp Grodzisk Mazowiecki, bhp Janki, bhp Michałowice, bhp Nadarzyn, bhp Ożarów Mazowiecki, bhp Piaseczno, bhp Piastów, bhp Pruszków, bhp Raszyn, bhp Warszawa, bhp Żyrardów, Komentarze przepisów KP, Oświetlenie
Badania i pomiary oświetlenia w świetle obowiązujących norm i metodologii.
Metodologia pomiarów oświetlenia oraz wymagania dla poszczególnych stanowisk pracy i pomieszczeń są zawarte, nie wzbudza wątpliwości specjalistów gdyż jest dokładnie sprecyzowana w obowiązujących Polskich Normach. W tym zakresie ważniejszym dokumentem jest normatyw PN-EN 12464-1. Choć w literaturze związanej z unifikacją normatywów wyczytamy, iż stosowanie norm jest zarówno dobrowolne, to w pewnych przypadkach ich zapisy stają się obowiązującym prawem. Jeśli norma jest powołana przytoczona w przepisach prawnych, wówczas powstaje obowiązek jej stosowania a tylko w pozostałych przypadkach jest to dobrowolne działanie. W kwestii oświetlenia mają zastosowanie przepisy dotyczące BHP, szczególnie Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28. sierpnia 2003 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.
§26.1 pkt. 2 „Niezależnie od oświetlenia dziennego w pomieszczeniach pracy należy zapewnić oświetlenie elektryczne o parametrach zgodnych z Polskimi Normami.”
Poniżej prezentujemy przegląd najważniejszych norm związanych z oświetleniem, a których stosowanie jest obligatoryjne, zarówno przez projektantów jak i końcowych użytkowników instalacji oświetleniowych stosowanych w miejscach pracy oraz w przestrzeni publicznej.
Światło dzienne – wymagania i normatyw
- PN-71/B-02380 Oświetlenie wnętrz światłem dziennym. Warunki ogólne.
Światło sztuczne – obowiązujące normy
- PN-EN 12464-1 Światło i oświetlenie. Oświetlenie miejsc pracy. Część 1: Miejsca pracy we wnętrzach.
- PN-EN 12464-2 Światło i oświetlenie. Oświetlenie miejsc pracy. Część 2: Miejsca pracy na zewnątrz.
- PN 84/E 02033 Oświetlenie wnętrz światłem elektrycznym.
- PN-EN 1837 Bezpieczeństwo maszyn. Integralne oświetlenie maszyn.
Ochrona przeciwpożarowa – oświetlenie awaryjne i zapasowe.
- PN-EN 1838 Zastosowania oświetlenia. Oświetlenie awaryjne.
Metodologia prowadzenia pomiarów oświetlenia:
- PN-EN 12665 Światło i oświetlenie. Podstawowe terminy oraz kryteria określania wymagań dotyczących oświetlenia.
- PN 90/E 01005 Technika świetlna. Terminologia.
- PN 84/E 02033 Oświetlenie wnętrz światłem elektrycznym.
- PN-90/E-01005 Technika świetlna. Terminologia
- PN-EN 12665:2003 Światło i oświetlenie – Podstawowe terminy oraz kryteria określania wymagań dotyczących oświetlenia.
- PN-89/E-04040.00 „Pomiary promieniowania optycznego. Pomiary fotometryczne. Wymagania ogólne”
- PN-89/E-04040.01 „Pomiary promieniowania optycznego. Pomiary fotometryczne. Pomiar i wyznaczanie strumienia świetlnego”
- PN-89/E-04040.02 „Pomiary promieniowania optycznego. Pomiary fotometryczne. Pomiar światłości”
- PN-89/E-04040.03 „Pomiary fotometryczne i radiometryczne. Pomiar natężenia oświetlenia”
- PN-89/E-04040.04 „Pomiary fotometryczne i radiometryczne. Pomiar luminancji”
- PN-89/E-04040.05 „Pomiary fotometryczne i radiometryczne. Pomiary współczynników odbicia, przepuszczania i luminancji”
Jak interpretować wyniki pomiarów oświetlenia
Bez wątpliwości wiemy, że niezbędne jest wykonywanie pomiarów oświetlenia. Powstaje jednak wątpliwość jak interpretować wyniki pomiarów oświetlenia. Na co zwrócić uwagę, co powinien zawierać protokół aby był akceptowany przez organy nadzorujące środowisko pracy takie jak Państwowa Inspekcja Pracy, Inspekcja Sanitarna. W jaki sposób udokumentować bananie aby nie ściągnąć na siebie odpowiedzialności za niedostosowanie warunków pracy, czy odpowiedzialności np. za pogarszający się wzrok pracownika. Dokonując interpretacji wyników pomiarów oświetlenia wymaga się stosowania najnowszych norm, należy jednak wziąć pod uwagę unikalne zapisy starszych wydań norm związanych z oświetleniem. Norma wycofana jest nadal normą obowiązująca, jednakże została zastąpiona przez normę nowocześniejszą. Taką interpretację stosuje PKN (Polski Komitet Normalizacji)
„Wycofania normy nie można utożsamiać z unieważnieniem normy, które było działaniem właściwym jedynie dla poprzedniego systemu normalizacji.” „Zbiór norm wycofanych nie jest zbiorem norm, których stosowanie jest zakazane.”
Prawdziwe problemy interpretacyjne pojawiają się w sytuacjach, gdy żadna norma nie określa parametrów oświetlenia dla danego stanowiska pracy. W takiej sytuacji niezbędne staje się obliczenie stopnia trudności pracy wzrokowej oraz wielkości pozornej szczegółu pracy wzrokowej i na tej podstawie określenie parametrów oświetlenia dla danego stanowiska pracy. Bardzo dużo norm w zbiorze PKN nadal pozostaje bez bezsprzecznego tłumaczenia, a zapisy dostępną są jedynie w wersji oryginalnej. Wówczas, na podstawie art. 5, ust. 4 Ustawy z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji. „Polskie Normy mogą być powoływane w przepisach prawnych po ich opublikowaniu w języku polskim„
Pomiary oświetlenia powinny być wykonywane na każdym stanowisku pracy oraz w pomieszczeniach oświatowych i służby zdrowia.
- Pomiary oświetlenia wykonuje się w placówkach edukacyjnych, takich jak:
- żłobki,
- przedszkola,
- szkoły,
- uczelnie,
- pracownie dydaktyczne.
- Zakładach przemysłowych i rzemieślniczych, fabrykach.
- Obiektach handlowych, takich jak:
- sklepy,
- galerie handlowe.
- Gastronomicznych, takich jak:
- restauracje,
- bary,
- buby,
- itp.
- Obiektach użyteczności publicznej, takich jak:
-
-
- muzea,
- kina,
- teatry.
- baseny,
- hale sportowe,
- pływalnie,
- siłownie,
- parkingi
- itd.
- W biurach.
Dobre oświetlenie sprzyja wydajności pracy, zabezpiecza przed wypadkami w pracy, minimalizuje ilość popełnianych błędów, zwiększa komfort pracy.
Procedura pomiaru oświetlenia
Na procedurę pomiaru natężenia oświetlenia składa się szereg czynności przygotowawczych, a sam pomiar natężenia oświetlenia jest zwieńczeniem czynności poprzedzających.
Dokumentacja miejsca pomiarów oświetlenia
Pierwszym krokiem jest sporządzenie dokumentacji opisowej i fotograficznej poddanych ocenie stanowisk pracy, lub pomieszczeń. Składa się na nią, w zależności od potrzeb i przeznaczenia wyników pomiarów, dokumentacja fotograficzna i opisowa.
Dokumentacja opisowa oświetlenia stanowiska pracy
W skład dokumentacji opisowej wchodzi opis rodzajów źródeł światła, ich parametrów, wykonywanych czynności itd., identyfikacja miejsc pomiarowych, określenie płaszczyzn roboczych, oraz dla których stanowisk pracy będzie wykonywany pomiar natężenia oświetlenia w jednym polu zadania wzrokowego, a dla których w kilku. Następnie dokonuje się identyfikacji pól bezpośredniego otoczenia i tła.
Obowiązująca norma PN-EN 12464-1 nie zawsze udziela odpowiedzi na pytanie o natężenie oświetlenia dla danego stanowiska pracy, albo pomieszczenia. W takiej sytuacji konieczne jest oszacowanie stopnia trudności pracy wzrokowej oraz wielkości pozornej szczegółu pracy wzrokowej i na tej podstawie określenie wymagań dla danego stanowiska pracy, lub odwołanie się do wycofanych norm oświetleniowych.
Na podstawie dokumentacji opisowej określa się wymagania oświetlenia dla danego stanowiska pracy. Wiąże się to z obniżeniem, albo podwyższeniem normatywu.
Dokumentacja fotograficzna
Dokumentacja fotograficzna ułatwia identyfikację zbadanych stanowisk pracy i jednocześnie wskazuje problemy z oświetleniem (niedoświetlenie, olśnienie itd.). Jest pomocna przy omawianiu wyników pomiarów.
Szkice pomieszczeń
Bardzo często także wykonywany jest szkic pomieszczeń z zaznaczeniem stanowisk pracy, a niekiedy również punktów pomiarowych.
Wyświecenie – co to jest?
Na około 30 minut, do godziny włącza się wszystkie źródła światła, przed rozpoczęciem pomiarów, w celu ich wyświecenia. Ma to znaczenie dla oceny, jakości i stanu źródeł światła, oraz wpływa na ich jasność. Wymóg metodologiczny.
Pomiar oświetlenia
Wykonanie pomiarów natężenia oświetlenia w wyznaczonych punktach pomiarowych dla pomieszczenia lub na stanowiskach pracy.
-
Wykonywane są zasadniczo w trzech kategoriach: pomiary oświetlenia ogólnego, pomiary oświetlenia awaryjnego oraz pomiary oświetlenia na stanowisku pracy.
-
Niedostateczna ilość światła na stanowisku pracy może doprowadzić do spadku koncentracji, zmniejszenia efektywności w pracy.
-
Do dokładnego pomiaru wartości natężenia oświetlenia służy miernik nazywany luksomierzem.
-
Całkowita moc światła między źródłem światła a oświetlanym przez niego obszarem jest mierzona za pomocą jednostki lux (lx).
-
Natężenie oświetlenia wynosi dokładnie jeden lux, gdy światło o mocy 1 lumen (lm) równomiernie oświetla powierzchnię jednego metra kwadratowego.
-
Pomiary oświetleniowe stanowią jeden z etapów weryfikacji oświetlenia wnętrz i powinny być odniesione do jakiejkolwiek posiadanej przez użytkownika obiektu dokumentacji projektowej oświetlenia.
-
Pomiary oświetleniowe, należy wykonywać okresowo zgodnie z wymaganiami przepisów BHP
Protokół z pomiarów oświetlenia – co zawiera
Każda inwestycja instalacji oświetleniowej musi zakończyć się wypisaniem odpowiedniego protokołu. Bez problemu również można znaleźć w Internecie wzory takich protokołów. Należy jednakże pamiętać, iż są to tylko wzory i należy je zaadaptować na własny użytek.
Identyczna sytuacja jest jeśli chodzi o protokół sporządzany z pomiaru oświetlenia. Kwestiami spornymi jest tylko fakt, kto może dokonywać pomiarów oświetlenia i jakimi metodami należy je wykonywać.
Protokół pomiaru oświetlenia powinien zawierać pomiary natężenia oświetlenia Esr, wartość oświetlenia mierzoną według normy Epn, wskaźnik oddawania barw w pomieszczeniach Ra, obliczony wskaźnik olśnienia UGR˪, minimalne natężenie oświetlenia Emin, wyliczone poszczególne współczynniki, ocenę zgodności oświetlenia z PN, świadectwo wzorcowania przyrządów jakimi zostały wykonane poszczególne pomiary, jak i również wnioski i wszystkie zalecenia dotyczące bezpośrednio uzyskanych pomiarów oświetlenia.
Z reguły najpierw wykonywany jest tego rodzaju protokół ręcznie, a następnie wprowadzany do komputera. Istnieje bowiem już cała masa najróżniejszych programów komputerowych, które wspomagają tworzenie protokołów. Wystarczy tylko wprowadzić uzyskane w trakcie pomiarów dane w odpowiednie rubryki i komputer jest w stanie już samodzielnie sobie z nimi poradzić.
Każdy protokół, który jest przekazywany właścicielowi obiektu musi zawierać podpis i pieczątkę osoby wykonującej pomiary. W innym wypadku taki protokół jest zupełnie nie przydatny do niczego.
Aktualności BHP, bhp Błonie, bhp Brwinów, bhp Grodzisk Mazowiecki, bhp Jaktorów, bhp Leszno, bhp Mszczonów, bhp Nadarzyn, bhp Ożarów Mazowiecki, bhp Pruszków, bhp Warszawa, bhp Żyrardów, Szkolenia BHP, Szkolenia PPOŻ
ris-grodzisk-mazowiecki-instytucja-szkoleniowa-bhp-ppoz
Jest nam bardzo miło poinformować naszych kontrahentów, iż firma Protecta BHP i PPOŻ uzyskała wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych prowadzonego przez Wojewódzki Urząd Pracy w Warszawie już w listopadzie 2019 r., otrzymując kolejny numer 2.14/00407/2019.
Jest to dla nas duże wyróżnienie i potwierdzenie kwalifikacji naszych inspektorów i trenerów. Będąc członkiem wpisanym do Rejestru Instytucji Szkoleniowych rozpoczęliśmy współpracę z instytucjami z sektora administracji publicznej. Dzięki obecności w bazie będziemy prowadzić szkolenia finansowane ze środków publicznych (np. Fundusz Pracy, fundusze pomocowe UE, Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych).
Dlaczego Rejestr Instytucji Szkoleniowych jest tak ważny dla Protecta BHP i PPOŻ
Rejestr Instytucji Szkoleniowych jest jawną bazą certyfikowanych jednostek szkoleniowych, jest on powszechnie dostępny wszystkim zainteresowanym na stronach internetowych wojewódzkiego urzędu pracy w formie elektronicznej. Każdy zainteresowany może bez większego problemu znaleźć w bazie informacje dotyczące wybranej instytucji szkoleniowej. RIS pozwala na ustalenie tematyki prowadzonych szkoleń, kadry prowadzącej szkolenia, bazy lokalowej instytucji, jej wyposażenia czy środków dydaktycznych oraz metod oceny jakości prowadzonych szkoleń ( w naszym przypadku szkolenie z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej, pierwszej pomocy przedmedycznej czy zarządzaniem bezpieczeństwem w firmie ).
Sprawdź wpis do Rejestru Firm Szkoleniowych Protecta BHP i PPOŻ w Grodzisku Mazowieckim
Możesz sprawdzić i pobrać poniżej wpis organizatora szkoleń PROTECTA BHP i PPOŻ w Grodzisku Mazowieckim z Rejestru Instytucji Szkoleniowych.
Kliknij > PROTECTA szkolenia BHP i PPOŻ – wpis do Rejestru Instytucji Szkoleniowych
Każda firma oferująca usługi szkolenia BHP PPOŻ czy szkolenia z Pierwszej Pomocy powinna się znajdować w tym rejestrze.
Aktualności BHP, bhp, bhp Błonie, bhp Grodzisk Mazowiecki, bhp Pruszków, bhp Warszawa, bhp Żyrardów, Tanie szkolenia bhp
Zasady etyki zawodowej służby bhp
Ponieważ należymy do Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Pracowników Służb BHP szczególną uwagę przykładamy do jakości i profesjonalizmu wykonywanych przez nas usług. W związku z tym wszyscy nasi Klienci korzystający z naszych usług bhp mogą być pewni najwyższego poziomu wykonywanych usług jak i w pełni etycznych działań zgodnych z zasadami etyki zawodowej pracowników służb bhp.
Misją służby bezpieczeństwa i higieny pracy jest dążenie do zapewnienia
wysokiego poziomu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracujących. Podstawą
działań w tym zakresie jest wspólny cel pracujących, pracodawców i służby
bhp. Zasady etyki zawodowej wynikają z ogólnych wartości i norm moralnych
uwzględniających specyfikę wykonywania zadań służby bhp.
- Służba bhp powinna wykonywać swoje zadania według najlepszej woli
i wiedzy, uczciwie, rzetelnie, wykazując się odpowiedzialnością, wiedzą
i kompetencjami.
- Służba bhp ma obowiązek poszanowania godności ludzkiej oraz dbałości
o ochronę zdrowia i życia pracujących m.in. poprzez inicjowanie działań
zmierzających do poprawy warunków pracy i kształtowanie kultury
bezpieczeństwa.
- Służba bhp powinna:
a. podnosić kompetencje zawodowe stale doskonaląc swoją wiedzę
i umiejętności,
b. podejmować każdy problem ważny dla stanu warunków pracy, choćby
wiązało się to z negatywnymi dla niej skutkami ze strony pracodawcy,
pracujących lub innych podmiotów,
c. informować rzetelnie pracodawcę o stanie warunków pracy,
zagrożeniach w procesie pracy i ich ewentualnych skutkach,
d. nie przekraczać kompetencji zawodowych, uprawnień przewidzianych
w przepisach,
e. rzetelnie i bezstronnie doradzać pracodawcom i pracującym, ponieważ
wspólny wysiłek najlepiej służy osiąganiu celu,
f. w trakcie wykonywania czynności służbowych wynikających z zakresu
zadań służby bhp zachować obiektywizm, staranność, działając
w przekonaniu, że ochrona życia i zdrowia jest wspólnym dobrem
pracodawców i pracujących,
g. w przypadku formułowania ofert dotyczących realizacji usług w zakresie
bhp i szkoleń bhp zachować reguły uczciwej konkurencji,
h. reagować na zagrożenia życia i zdrowia ludzi, także poza obszarem swojej
aktywności zawodowej,
i. działać w przekonaniu, że w ochronie życia i zdrowia profilaktyka
i prewencja jest priorytetem,
j. promować wysokie standardy zatrudnienia i kształtowania relacji
międzyludzkich.
- Postępowanie służby bhp w kontaktach międzyludzkich powinno cechować
poszanowanie godności, bezstronność oraz kultura osobista, wykluczająca
uprzedzenia rasowe, narodowościowe, wyznaniowe, polityczne,
światopoglądowe lub wynikające z innych przyczyn.
- Wzajemne relacje w grupie zawodowej powinny cechować życzliwość,
koleżeńskość, dzielenie się wiedzą z poszanowaniem praw autorskich,
podnoszenie prestiżu i kształtowanie etosu służby bhp, podejmowanie
działań na rzecz środowiska zawodowego.
- Służba bhp powinna reagować na naruszenia zasad etyki zawodowej.
W sytuacjach nieuregulowanych przepisami prawa lub nieujętych w niniejszych
zasadach etyki zawodowej należy kierować się zasadami współżycia
społecznego i postępować tak, aby podejmowane działania były etyczne,
praworządne i prowadziły do pogłębiania społecznego zaufania do służby bhp
