Zaznacz stronę
Termin postępowania powypadkowego i przygotowania protokołu – kiedy 14 dni nie jest terminem bezwzględnym?

Termin postępowania powypadkowego i przygotowania protokołu – kiedy 14 dni nie jest terminem bezwzględnym?

Termin postępowania powypadkowego i przygotowania protokołu – przekroczone 14 dni i co dalej.

Postępowanie powypadkowe po wypadku przy pracy powinno zostać przeprowadzone sprawnie, rzetelnie i zgodnie z obowiązującymi przepisami. W praktyce wielu pracodawców oraz członków zespołów powypadkowych zastanawia się, czy 14-dniowy termin na sporządzenie protokołu powypadkowego jest terminem, którego należy bezwzględnie dotrzymać.

Odpowiedź brzmi: nie zawsze. Polskie przepisy dopuszczają sytuacje, w których zakończenie postępowania powypadkowego po upływie 14 dni jest całkowicie uzasadnione. Dotyczy to przede wszystkim przypadków, gdy kluczowe osoby uczestniczące w postępowaniu są czasowo niedostępne – np. z powodu urlopu, zwolnienia lekarskiego czy innych obiektywnych przeszkód.

Jaki jest termin sporządzenia protokołu powypadkowego?

Zgodnie z § 9 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z 1 lipca 2009 r. w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy, zespół powypadkowy sporządza protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy nie później niż w ciągu 14 dni od dnia uzyskania zawiadomienia o wypadku.

Nie oznacza to jednak, że przekroczenie tego terminu automatycznie stanowi naruszenie przepisów.

Już sam ustawodawca przewidział możliwość wystąpienia okoliczności uniemożliwiających zakończenie postępowania w terminie. W takim przypadku w protokole powypadkowym należy wskazać przyczyny opóźnienia.

Czy termin 14 dni jest terminem bezwzględnym?

Nie.

Termin ma charakter instrukcyjny, a nie zawity. Oznacza to, że jego przekroczenie jest dopuszczalne, jeżeli istnieją obiektywne przeszkody uniemożliwiające rzetelne zakończenie postępowania.

Najważniejszą zasadą jest bowiem nie szybkość sporządzenia dokumentów, lecz prawidłowe ustalenie okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy.

Zespół powypadkowy powinien zgromadzić cały materiał dowodowy przed zakończeniem postępowania.

Kiedy można przekroczyć termin prowadzenia postępowania powypadkowego powyżej 14 dni?

Najczęściej spotykane sytuacje to:

  • urlop świadka,
  • zwolnienie lekarskie świadka,
  • hospitalizacja poszkodowanego,
  • długotrwała nieobecność poszkodowanego,
  • zwolnienie lekarskie członka zespołu powypadkowego,
  • konieczność oczekiwania na dokumentację medyczną,
  • oczekiwanie na opinię biegłego lub wyniki ekspertyz,
  • oczekiwanie na informacje organów prowadzących odrębne postępowania (np. Policji lub prokuratury, jeżeli mają znaczenie dla ustalenia przebiegu zdarzenia).

Każda z tych okoliczności może stanowić uzasadnioną przyczynę wydłużenia postępowania.


Urlop świadka wypadku przy pracy

Świadkowie często są najważniejszym źródłem informacji dotyczących przebiegu zdarzenia.

Przepisy nie definiują pojęcia świadka, jednak przyjmuje się, że jest nim osoba, która bezpośrednio obserwowała przebieg wypadku. Nie będzie natomiast świadkiem osoba znająca okoliczności wyłącznie z relacji innych osób.

Jeżeli świadek przebywa na wcześniej zaplanowanym urlopie wypoczynkowym, zespół powypadkowy co do zasady nie może wymagać jego powrotu wyłącznie z powodu prowadzonego postępowania.

Pracownika można odwołać z urlopu jedynie wtedy, gdy wystąpiły okoliczności nieprzewidziane w chwili rozpoczynania urlopu. W większości przypadków sam fakt prowadzenia postępowania powypadkowego nie będzie wystarczającą podstawą.

Jeżeli zeznania świadka są kluczowe dla ustalenia przebiegu zdarzenia, zespół powypadkowy może zakończyć postępowanie dopiero po jego powrocie, odpowiednio uzasadniając przekroczenie ustawowego terminu.

Zwolnienie lekarskie świadka

Jeszcze częściej problem pojawia się wtedy, gdy świadek przebywa na zwolnieniu lekarskim.

Jeżeli stan zdrowia uniemożliwia przesłuchanie świadka lub kontakt z nim jest niemożliwy, zespół powypadkowy powinien poczekać na możliwość odebrania wyjaśnień.

Nie ma przepisu nakazującego zakończenie postępowania kosztem pominięcia istotnych dowodów.

Dopiero gdy informacje zgromadzone od pozostałych świadków i z innych dowodów pozwalają jednoznacznie ustalić okoliczności zdarzenia, możliwe jest sporządzenie protokołu bez oczekiwania na zeznania tej osoby.

Zwolnienie lekarskie lub hospitalizacja poszkodowanego

Obowiązkiem zespołu powypadkowego jest wysłuchanie wyjaśnień poszkodowanego, o ile pozwala na to jego stan zdrowia.

W praktyce zdarza się, że osoba poszkodowana:

  • przebywa w szpitalu,
  • pozostaje nieprzytomna,
  • jest po zabiegu operacyjnym,
  • przebywa na długotrwałym zwolnieniu lekarskim,
  • nie może uczestniczyć w czynnościach z uwagi na zalecenia lekarza.

W takich przypadkach oczekiwanie na możliwość złożenia wyjaśnień jest całkowicie uzasadnione.

Dopiero gdy stan zdrowia poszkodowanego pozwala na udział w postępowaniu, zespół powinien odebrać jego wyjaśnienia i zakończyć czynności.

Nieobecność członka zespołu powypadkowego

Przepisy wymagają, aby postępowanie prowadził prawidłowo powołany zespół powypadkowy.

Jeżeli jeden z jego członków przebywa:

  • na zwolnieniu lekarskim,
  • na urlopie macierzyńskim,
  • na urlopie wypoczynkowym,
  • na innej usprawiedliwionej nieobecności,

pracodawca powinien przede wszystkim rozważyć możliwość powołania osoby zastępującej zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz wewnętrzną organizacją służby BHP.

Jeżeli jednak z przyczyn organizacyjnych nie jest to możliwe albo zmiana składu mogłaby wpłynąć na prawidłowość prowadzonego postępowania, nieobecność członka zespołu również może uzasadniać przekroczenie 14-dniowego terminu.


Czy można zawiesić postępowanie powypadkowe?

Przepisy nie przewidują formalnej instytucji zawieszenia postępowania powypadkowego na wzór postępowań administracyjnych.

W praktyce oznacza to, że zespół powypadkowy kontynuuje postępowanie w takim zakresie, w jakim jest to możliwe, a po ustaniu przeszkody wykonuje pozostałe czynności.

Jeżeli z powodu obiektywnych okoliczności nie udało się sporządzić protokołu w ciągu 14 dni, należy szczegółowo opisać przyczyny opóźnienia w treści protokołu powypadkowego.

Osoba postronna jako świadek wypadku w pracy

Świadkiem może być również osoba niezwiązana z pracodawcą:

  • klient,
  • dostawca,
  • kierowca,
  • pracownik innej firmy,
  • przypadkowy przechodzień.

W takim przypadku zespół powypadkowy nie posiada żadnych instrumentów prawnych pozwalających zobowiązać świadka do stawienia się w określonym terminie.

Jeżeli jedyny świadek przebywa na urlopie lub za granicą, jego czasowa niedostępność może stanowić uzasadnioną przyczynę wydłużenia postępowania.

Najważniejsza jest rzetelność postępowania powypadkowego

Celem postępowania powypadkowego nie jest jedynie dotrzymanie terminu.

Najważniejsze jest prawidłowe ustalenie:

  • okoliczności wypadku,
  • przyczyn zdarzenia,
  • naruszonych przepisów i zasad BHP,
  • działań profilaktycznych zapobiegających podobnym zdarzeniom w przyszłości.

Jeżeli dla osiągnięcia tego celu konieczne jest oczekiwanie na wyjaśnienia świadka lub poszkodowanego, przepisy dopuszczają sporządzenie protokołu po upływie 14 dni, pod warunkiem odpowiedniego uzasadnienia przyczyn opóźnienia.


Co zrobić, gdy termin 14 dni został przekroczony?

Przekroczenie 14-dniowego terminu na sporządzenie protokołu powypadkowego nie powoduje nieważności postępowania ani nie oznacza konieczności jego rozpoczęcia od początku. Przepisy nie przewidują żadnej sankcji w postaci utraty ważności protokołu sporządzonego po upływie tego terminu.

Najważniejsze jest, aby zespół powypadkowy kontynuował prowadzenie postępowania i sporządził protokół niezwłocznie po ustaniu przyczyn, które uniemożliwiały jego wcześniejsze zakończenie.

Nie przerywaj postępowania

Jeżeli wiadomo, że nie uda się zakończyć postępowania w terminie 14 dni, zespół powypadkowy powinien nadal wykonywać wszystkie możliwe czynności, w szczególności:

  • zabezpieczyć materiał dowodowy,
  • przeprowadzić oględziny miejsca wypadku,
  • wykonać dokumentację fotograficzną,
  • zabezpieczyć nagrania monitoringu,
  • zebrać dokumentację techniczną,
  • przesłuchać dostępnych świadków,
  • zgromadzić dokumentację medyczną,
  • analizować obowiązujące instrukcje i ocenę ryzyka zawodowego.

Nie należy biernie oczekiwać na powrót świadka lub poszkodowanego, jeżeli w tym czasie można wykonać inne czynności dowodowe.

Po ustaniu przeszkody zakończ postępowanie bez zbędnej zwłoki

Gdy świadek wróci z urlopu, zakończy zwolnienie lekarskie lub poszkodowany będzie mógł złożyć wyjaśnienia, zespół powypadkowy powinien jak najszybciej przeprowadzić brakujące czynności i sporządzić protokół.

Przepisy nie wskazują nowego terminu (np. kolejnych 14 dni). Oznacza to, że dokument należy sporządzić niezwłocznie, czyli bez nieuzasadnionej zwłoki.

Jak udokumentować przekroczenie terminu?

Obowiązek ten wynika wprost z § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy. Jeżeli sporządzenie protokołu nastąpiło po upływie 14 dni, w treści protokołu należy wskazać przyczynę opóźnienia.

Opis powinien być konkretny i odpowiadać rzeczywistym okolicznościom, np.:

  • „Przekroczenie terminu sporządzenia protokołu nastąpiło z uwagi na nieobecność jedynego świadka zdarzenia, przebywającego na wcześniej zaplanowanym urlopie wypoczynkowym.”
  • „Termin został przekroczony z powodu hospitalizacji poszkodowanego, uniemożliwiającej odebranie wyjaśnień.”
  • „Opóźnienie wynikało z długotrwałego zwolnienia lekarskiego świadka będącego jedyną osobą obserwującą przebieg zdarzenia.”
  • „Sporządzenie protokołu zostało opóźnione z powodu konieczności oczekiwania na dokumentację medyczną niezbędną do ustalenia okoliczności zdarzenia.”

Warto unikać bardzo ogólnych sformułowań, takich jak „przyczyny organizacyjne” lub „brak możliwości sporządzenia protokołu”, ponieważ podczas kontroli Państwowej Inspekcji Pracy mogą zostać uznane za niewystarczające.

Czy Państwowa Inspekcja Pracy może zakwestionować protokół?

Samo przekroczenie 14 dni nie stanowi podstawy do zakwestionowania protokołu powypadkowego. Kontrolujący będą natomiast oceniać, czy:

  • opóźnienie było obiektywnie uzasadnione,
  • zespół powypadkowy prowadził postępowanie na bieżąco,
  • nie doszło do celowego przedłużania czynności,
  • przyczyny przekroczenia terminu zostały opisane w protokole,
  • postępowanie zostało zakończone niezwłocznie po ustaniu przeszkody.

Jeżeli zespół wykaże, że działał z należytą starannością, a opóźnienie wynikało z okoliczności od niego niezależnych, przekroczenie terminu nie powinno rodzić negatywnych konsekwencji.

Dobra praktyka dla pracodawców dot. terminu postępowania powypadkowego i przygotowania protokołu

sporzadzenie-dokumentacji-powypadkowej-postepowanieTermin 14 dni na sporządzenie protokołu powypadkowego nie ma charakteru bezwzględnego. W praktyce może zostać przekroczony, gdy zespół powypadkowy nie ma możliwości przeprowadzenia wszystkich niezbędnych czynności z przyczyn od siebie niezależnych. Urlop lub zwolnienie lekarskie świadka, hospitalizacja poszkodowanego, nieobecność członka zespołu powypadkowego czy konieczność oczekiwania na dokumentację medyczną należą do najczęściej spotykanych okoliczności usprawiedliwiających wydłużenie postępowania. Kluczowe jest jednak, aby każda przyczyna została udokumentowana i wskazana w protokole powypadkowym.

Aby uniknąć zarzutów podczas ewentualnej kontroli PIP lub sporu z ZUS, warto dokumentować wszystkie okoliczności wpływające na wydłużenie postępowania. Dobrym rozwiązaniem jest sporządzanie krótkich notatek służbowych dotyczących prób kontaktu ze świadkami, uzyskania dokumentacji medycznej czy informacji o okresie nieobecności poszkodowanego lub członka zespołu powypadkowego. Taka dokumentacja pozwala wykazać, że zespół powypadkowy prowadził postępowanie w sposób ciągły i dochował należytej staranności, mimo że sporządzenie protokołu nastąpiło po upływie 14 dni. Jest to szczególnie istotne podczas kontroli Państwowej Inspekcji Pracy oraz w przypadku ewentualnych sporów dotyczących uznania zdarzenia za wypadek przy pracy.

Artykuł został opracowany zgodnie z aktualnymi przepisami, w szczególności z rozporządzeniem Rady Ministrów z 1 lipca 2009 r. w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy oraz utrwaloną praktyką w zakresie prowadzenia postępowań powypadkowych.

Maksymalne temperatury w miejscu pracy – przewodnik po rozporządzeniu

Maksymalne temperatury w miejscu pracy – przewodnik po rozporządzeniu

Maksymalna temperatura w pracy 2027: Nowe przepisy BHP o pracy w upałach – wszystko co musisz wiedzieć

Maksymalne temperatury w miejscu pracy, do tej pory przepisy BHP określały jedynie ich minimalny zakres a coraz częściej w Polsce pojawiają się upały a temperatury sięgają ponda 30 stopni Celsjusza. Nowe przepisy wprowadzają twarde zasady na czas letnich upałów i nakładają na pracodawców konkretne obowiązki, mowa o nowym rozporządzeniu w sprawie maksymalnych temperatur w miejscu pracy, które zostało podpisane 9 lipca 2026 roku przez Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Zgodnie z zapisami, nowe przepisy wejdą w życie 11 stycznia 2027 roku.

Zmiany klimatu i coraz częstsze fale upałów wymusiły rewolucję w prawie pracy. 9 lipca 2026 r. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej podpisała rozporządzenie wprowadzające maksymalne temperatury w miejscu pracy. Przepisy wejdą w życie 11 stycznia 2027 r. i znacząco zmienią obowiązki pracodawców. Koniec z pracą w ekstremalnym upale!

Dlaczego nowe przepisy o temperaturze w pracy są tak ważne?

praca-wysokie-temperatury-nie-klaniaj-sie-sloncu

Plakat CIOP-PIB autorstwa Jacka Doszynia promujący rozporządzenie o maksymalnych temperaturach w miejscu pracy

Do tej pory polskie przepisy BHP określały tylko minimalną temperaturę w pomieszczeniach (14°C lub 18°C). Brakowało jasnych limitów górnych, co narażało pracowników na udary cieplne, odwodnienie i inne zagrożenia. Nowe rozporządzenie wypełnia tę lukę, chroniąc zdrowie i życie osób zatrudnionych w biurach, halach produkcyjnych oraz na otwartej przestrzeni.

Główne frazy SEO tego artykułu: praca w upałach, maksymalna temperatura w pracy, nowe przepisy BHP 2027, 35 stopni w pomieszczeniu, zakaz pracy przy wysokiej temperaturze.

Kluczowe limity temperatur według nowego rozporządzenia

Rozporządzenie Ministra z 9 lipca 2026 r. (opublikowane w Dz.U. poz. 927) wprowadza następujące progi:

  • 35°C w pomieszczeniach pracy — dla wszystkich rodzajów prac (niezależnie od wysiłku).
  • 32°C na otwartej przestrzeni — wyłącznie przy pracach ciężkich (wydatek energetyczny >1500 kcal/mężczyźni lub >1000 kcal/kobiety na zmianę).

Ważne: Zakaz wykonywania pracy obowiązuje tylko przy rzeczywistym przekroczeniu temperatury (pomiar na stanowisku), a nie na podstawie prognoz. Praca wraca po spadku temperatury poniżej limitu. Pracownikom przysługuje wynagrodzenie za przestój.

Obowiązki pracodawców już przy niższych temperaturach

Nowe przepisy działają prewencyjnie:

W pomieszczeniach:

  • 28°C (prace lekkie/biuro) lub 25°C (prace ciężkie) → obowiązkowe rozwiązania techniczne (klimatyzacja, wentylacja) lub organizacyjne (dodatkowe przerwy, skrócenie czasu pracy, zmiana godzin).

Na otwartej przestrzeni:

  • 25°C → obowiązkowe rozwiązania organizacyjne dla wszystkich prac.

Pracodawca musi konsultować rozwiązania organizacyjne z komisją BHP (lub przedstawicielami pracowników + lekarzem medycyny pracy) i poinformować załogę.

Wyjątki od zakazu pracy w upale

Przepisy nie dotyczą m.in.:

  • Prac ratowniczych, usuwania awarii i ochrony życia/zdrowia.
  • Zapewnienia ciągłości usług publicznych.
  • Pracowników żłobków i opieki nad dziećmi do lat 3.
  • Funkcjonariuszy służb mundurowych i żołnierzy.

Kary dla pracodawców i kontrole PIP

Naruszenie przepisów BHP grozi karą od 1 000 zł do 30 000 zł. Państwowa Inspekcja Pracy zapowiada wzmożone kontrole. Pracodawcy powinni już teraz przygotować procedury upalne, inwestować w klimatyzację i szkolić kadry.

Co zrobić już dziś? Praktyczne wskazówki dla firm i pracowników

Dla pracodawców:

  1. Wdrożyć system pomiaru temperatury na stanowiskach.
  2. Opracować regulamin pracy w warunkach wysokiej temperatury.
  3. Zaplanować inwestycje w wentylację i klimatyzację.
  4. Przeprowadzić konsultacje z pracownikami i służbą BHP.

Dla pracowników:

  • Zgłaszać przekroczenia temperatury przełożonym lub PIP.
  • Korzystać z prawa do przerwania pracy (art. 210 KP) w razie bezpośredniego zagrożenia.

Podsumowanie co dalej z pracą w wysokiej temperaturze?

Nowe przepisy o maksymalnej temperaturze w pracy to milowy krok w ochronie pracowników przed skutkami zmian klimatu. Od 11 stycznia 2027 r. praca powyżej 35°C w pomieszczeniach lub 32°C przy ciężkiej pracy na zewnątrz będzie niedopuszczalna.

Firmy, które przygotują się wcześniej, unikną kar i zyskają lojalnych pracowników. Zmiany dotyczą milionów zatrudnionych w Polsce – warto być na bieżąco.

Szkolenie PPOŻ to nie BHP

Szkolenie PPOŻ to nie BHP

Szkolenie PPOŻ to nie BHP! Sprawdź, czy grożą Ci kary i kto naprawdę może szkolić Twoich pracowników

Wielu pracodawców i managerów żyje w przekonaniu, że organizując cykliczne szkolenia BHP, automatycznie zamyka temat bezpieczeństwa ogniowego w firmie. To jeden z najpowszechniejszych i zarazem najbardziej kosztownych błędów w zarządzaniu przedsiębiorstwem.

Szkolenia przeciwpożarowe (PPOŻ) to zupełnie odrębny obowiązek prawny. Co gorsza, z powodu braku jednego, precyzyjnego aktu wykonawczego, wokół tego tematu narosło mnóstwo mitów. Dowiedz się, jak prawidłowo spełnić wymogi, kto ma uprawnienia do prowadzenia szkoleń i dlaczego Twój behapowiec może nie mieć prawa ich podpisać.

BHP a PPOŻ – kluczowe różnice, o których musisz wiedzieć

Choć oba obszary dbają o zdrowie pracowników, ich fundamenty prawne leżą w zupełnie innych miejscach:

  • Szkolenia BHP wynikają bezpośrednio z Kodeksu pracy. Mają sztywno rozpisany harmonogram, ramy czasowe oraz jasno określony program dla każdego stanowiska.

  • Szkolenia przeciwpożarowe opierają się na Ustawie o ochronie przeciwpożarowej. Przepisy te nakładają na właściciela lub zarządcę obiektu bezwzględny obowiązek zapoznania pracowników z zasadami PPOŻ, ale… nie dają gotowej instrukcji, jak często i w jakiej formie należy to robić.

Harmonogram oraz tematykę szkolenia powinien ustalić specjalista, biorąc pod uwagę specyfikę Twojego budynku i profil działalności. Zasada bezwzględna jest jedna: podstawowe szkolenie PPOŻ pracownik musi przejść przed przystąpieniem do pracy.

Największy błąd: czy specjalista BHP może przeprowadzić szkolenie PPOŻ?

W większości firm to właśnie do działu BHP kieruje się zapytania o kwestie pożarowe. Okazuje się jednak, że sam dyplom i uprawnienia behapowca to za mało, by legalnie szkolić z zakresu PPOŻ.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o ochronie przeciwpożarowej, czynności z tego zakresu mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające ściśle określone kwalifikacje kierunkowe. Kto zatem legalnie podpisze protokół ze szkolenia?

  1. Inżynierowie pożarnictwa oraz absolwenci kierunku inżynieria bezpieczeństwa pożarowego na dawnej Szkole Głównej Służby Pożarniczej (obecnie Akademii Pożarniczej).

  2. Technicy pożarnictwa posiadający odpowiednie uprawnienia prewencyjne.

  3. Inspektorzy ochrony przeciwpożarowej, którzy posiadają minimum średnie wykształcenie i ukończyli specjalistyczny kurs dający stosowne uprawnienia.

Ważne: Jeśli Twoje szkolenie PPOŻ przeprowadzi osoba bez powyższych uprawnień (np. „zwykły” specjalista BHP bez kursu inspektora PPOŻ), w świetle prawa obowiązek ten nie został spełniony.

Nie zapominaj o praktyce: obowiązkowe ćwiczenia ewakuacyjne

Szkolenie przeciwpożarowe to nie tylko sucha teoria z prezentacji multimedialnej. Prawo (Rozporządzenie MSWiA) nakłada obowiązek regularnego sprawdzania organizacji oraz warunków ewakuacji w praktyce:

  • Co najmniej raz na 2 lata – w obiektach użyteczności publicznej przeznaczonych dla ponad 50 osób (np. urzędy, biurowce, galerie handlowe, z wyłączeniem budynków mieszkalnych ZL IV).

  • Co najmniej raz w roku – w obiektach, w których systematycznie zmienia się grupa użytkowników (szkoły, przedszkola, uczelnie, akademiki). Ćwiczenia te należy przeprowadzić w ciągu 3 miesięcy od rozpoczęcia roku szkolnego lub akademickiego.

Czarna statystyka PSP. Kontrole nie biorą się znikąd

Myślisz, że Państwowa Straż Pożarna rzadko sprawdza dokumentację pracowniczą? Statystyki pokazują coś zupełnie innego.

Z oficjalnych danych wynika, że naruszenia związane z instrukcją bezpieczeństwa pożarowego oraz brakiem zapoznania pracowników z przepisami PPOŻ to druga najczęstsza kategoria nieprawidłowości wykrywanych przez PSP! Tylko w jednym roku potrafi dojść do blisko 5 000 takich uchybień w skali kraju. A trzeba pamiętać, że strażacy kontrolują rocznie jedynie ułamek wszystkich zarejestrowanych obiektów.

Czym ryzykujesz? Konsekwencje zaniedbań

Brak ważnych szkoleń przeciwpożarowych lub powierzenie ich osobie bez uprawnień to ogromne ryzyko dla biznesu:

  • Kary finansowe: Inspektor PSP podczas kontroli może nałożyć na przedsiębiorcę lub zarządcę obiektu dotkliwy mandat lub skierować sprawę do sądu.

  • Odmowa wypłaty odszkodowania: W razie pożaru, ubezpieczyciel w pierwszej kolejności sprawdzi dokumentację PPOŻ. Brak aktualnych szkoleń i ćwiczeń ewakuacyjnych to najprostsza droga do odmowy wypłaty pieniędzy z polisy.

  • Odpowiedzialność karna: Jeśli w wyniku pożaru ucierpią ludzie, a Ty nie dopełniłeś obowiązków szkoleniowych, w grę wchodzą prokuratorskie zarzuty i odpowiedzialność karna za narażenie życia lub zdrowia.

Podsumowanie

Profesjonalne szkolenie PPOŻ nie jest uciążliwym dodatkiem do codziennej działalności, ale fundamentem bezpieczeństwa Twojej firmy, ludzi i majątku. Nie czekaj, aż poziom przygotowania Twojego zespołu na kryzys zweryfikuje nagły wypadek lub niespodziewana kontrola Straży Pożarnej. Upewnij się, że współpracujesz z certyfikowanym specjalistą i śpij spokojnie.

Pomiary oświetlenia od wynajmującego lokal. Jakie są obowiązki pracodawcy.

Pomiary oświetlenia od wynajmującego lokal. Jakie są obowiązki pracodawcy.

Pomiary oświetlenia od wynajmującego biuro. Czy pracodawca musi je powtarzać?

Wynajmujesz nowoczesną przestrzeń biurową dla swojego zespołu. Przy odbiorze lokalu właściciel budynku przekazuje Ci komplet dokumentów, w tym oficjalny protokół z pomiarów natężenia światła. Wynika z niego jasno: „wszystko jest w normie”.

Czy jako pracodawca możesz odetchnąć z ulgą i schować dokument do szuflady, czy jednak ciąży na Tobie obowiązek zamówienia własnych badań? Przyglądamy się przepisom i podpowiadamy, jak uniknąć bolesnych wpadek podczas kontroli PIP.

Co o oświetleniu mówią przepisy BHP?

Zacznijmy od podstaw, czyli od obowiązków, jakie nakłada na Ciebie prawo. Zgodnie z § 10 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów BHP, jako pracodawca masz bezwzględny obowiązek zapewnić oświetlenie elektryczne wszędzie tam, gdzie przebywają Twoi ludzie – w nocy oraz zawsze wtedy, gdy światło dzienne jest niewystarczające.

Jakie to ma być światło? Dokładne parametry techniczne dyktują Polskie Normy.

💡 Aktualna norma: Dokumentem, który obecnie określa wymagania dotyczące komfortu wzrokowego i wydolności pracowników w pomieszczeniach, jest PN-EN 12464-1:2022-01 („Światło i oświetlenie. Oświetlenie miejsc pracy – Część 1: Miejsca pracy we wnętrzach”).

Pamiętaj: to na Tobie, jako pracodawcy, spoczywa ostateczna odpowiedzialność za to, czy stanowisko pracy jest bezpieczne i ergonomiczne. Nawet jeśli tylko wynajmujesz biuro.

Dostałeś protokół od wynajmującego. Co teraz?

Dobra wiadomość jest taka: prawo nie nakazuje ślepego powtarzania pomiarów, jeśli ktoś już je prawidłowo wykonał. Jeżeli otrzymałeś od właściciela budynku rzetelną dokumentację, z której wynika, że normy są spełnione, nie musisz wydawać pieniędzy na kolejnego audytora.

Zanim jednak uznasz temat za zamknięty, musisz zrobić jedną rzecz: dokładnie przeanalizować otrzymany protokół. Diabeł tkwi bowiem w szczegółach (i punktach pomiarowych).

Kiedy dokument od wynajmującego JEST wystarczający?

Możesz bezpiecznie polegać na papierach od właściciela budynku, jeśli:

  • W protokole wskazano konkretne, precyzyjne punkty pomiarowe.

  • Twoje biurka i stanowiska komputerowe stoją dokładnie w tych samych miejscach, w których mierzono natężenie światła.

  • Z dokumentu wynikają realne, cyfrowe wartości dopasowane do charakteru pracy biurowej.

Czerwone flagi. Kiedy musisz powtórzyć pomiary oświetlenia?

Istnieją sytuacje, w których dokumentacja od wynajmującego staje się bezwartościowym świstkiem papieru. Musisz przeprowadzić własne pomiary natężenia światła, jeśli:

  • Pomiary były zbyt ogólne: Protokół zawiera jedynie średnią dla całego pomieszczenia, zamiast konkretnych wyników dla poszczególnych stanowisk pracy.

  • Brak punktów pomiarowych: Z dokumentu nie da się wyczytać, gdzie dokładnie stał luksomierz podczas badania.

  • Zmieniłeś aranżację wnętrza (fit-out): To najczęstszy grzech. Wynajmujący zmierzył puste biuro (tzw. open space), a Ty postawiłeś ścianki działowe, wysokie szafy kartotekowe, boksy akustyczne lub po prostu inaczej rozstawiłeś biurka. Każda taka zmiana wpływa na to, jak rozkłada się światło i może powodować powstawanie cieni.

Złota zasada: Jeśli układ Twoich biurek nie pokrywa się idealnie z mapą pomiarów od wynajmującego – dla własnego bezpieczeństwa i zdrowia pracowników musisz wezwać specjalistę, który zbada oświetlenie stanowiskowe na nowo.

Podsumowanie

Papier od właściciela budynku to świetny punkt wyjścia i potencjalna oszczędność. Jednak to pracodawca odpowiada przed Inspekcją Pracy. Zanim przyjmiesz wyniki „w ciemno”, upewnij się, że urzędnik badający Twoje biuro nie dopatrzy się niedoświetlonych stanowisk pracy, ukrytych za nowo postawioną ścianką działową.

Termin postępowania powypadkowego i przygotowania protokołu – kiedy 14 dni nie jest terminem bezwzględnym?

Podwykonawcy i firmy zewnętrzne na terenie firmy.

Podwykonawcy i firmy zewnętrzne na terenie firmy.

Kto odpowiada za ich BHP i co w razie wypadku?

Korzystanie z usług podwykonawców, serwisantów czy pracowników tymczasowych to codzienność w wielu firmach. Gdy jednak na terenie jednego zakładu pracy mijają się pracownicy zatrudnieni przez różne podmioty, często pojawia się ważne pytanie: kto właściwie odpowiada za ich bezpieczeństwo?

Czy jako właściciel lub zarządca terenu musisz sprawdzać, czy pracownicy zewnętrzni mają aktualne szkolenia BHP i badania lekarskie? I co najważniejsze – kto poniesie odpowiedzialność, jeśli któremuś z nich przydarzy się wypadek? Rozwiewamy wątpliwości.

Wspólny teren, wspólne zasady – co mówi Kodeks pracy?

Gdy w jednym miejscu pracują osoby zatrudnione przez różnych pracodawców, przepisy są jasne. Zastosowanie ma tutaj art. 208 Kodeksu pracy, który narzuca na wszystkie zaangażowane firmy obowiązek ścisłej współpracy.

W takiej sytuacji pracodawcy mają obowiązek:

  • Współpracować ze sobą w zakresie bezpieczeństwa.

  • Ustalić jasne zasady współdziałania (zwłaszcza na wypadek awarii czy sytuacji zagrażających życiu).

  • Informować się nawzajem o zagrożeniach związanych z wykonywanymi pracami.

  • Wyznaczyć koordynatora BHP, który będzie sprawował ogólny nadzór nad bezpieczeństwem wszystkich osób na danym terenie.

Ważne: Samo powołanie koordynatora BHP to nie wszystko. Nie zwalnia to poszczególnych pracodawców z obowiązku dbania o własnych ludzi. Twój pracownik to Twoja odpowiedzialność, niezależnie od tego, kto koordynuje prace na placu.

Obowiązek informacyjny gospodarza terenu

Jako gospodarz terenu (pracodawca, u którego zjawiają się podwykonawcy), masz jeszcze jedno kluczowe zadanie. Zgodnie z przepisami, musisz przekazać pozostałym pracodawcom (aby ci przekazali to swoim pracownikom) informacje o:

  1. Zagrożeniach występujących w Twoim zakładzie pracy i na konkretnych stanowiskach (oraz o tym, jak zachować się w razie awarii).
  2. Środkach ochronnych, jakie podjąłeś, by te zagrożenia zminimalizować.
  3. Osobach wyznaczonych do udzielania pierwszej pomocy oraz zwalczania pożarów (wraz z ich imionami, nazwiskami, miejscem pracy i numerami telefonów).

Zakres tych informacji zawsze zależy od specyfiki Twojej firmy – inna będzie instrukcja w biurowcu, a inna na hali produkcyjnej z ciężkim sprzętem.

Czy musisz sprawdzać badania i szkolenia obcych pracowników?

I tu dochodzimy do sedna sprawy: czy gospodarz terenu musi fizycznie weryfikować teczki personalne, zaświadczenia o szkoleniach BHP i orzeczenia lekarskie podwykonawców lub osób na umowach cywilnoprawnych?

Z punktu widzenia samego Kodeksu pracy, pełna odpowiedzialność za przygotowanie pracownika do pracy (szkolenia, badania, odzież robocza) spoczywa na jego macierzystym pracodawcy (art. 207 KP). Miejsce wykonywania zadań tego nie zmienia.

Jednak jako podmiot udostępniający teren, powinieneś zadbać o swoje bezpieczeństwo prawne. Weryfikacja przygotowania do pracy pracowników innej firmy powinna zostać uregulowana w umowie (np. B2B) zawartej między Waszymi firmami. Warto zawrzeć w niej klauzulę, w której podwykonawca oświadcza, że jego pracownicy posiadają niezbędne, ważne uprawnienia, badania oraz szkolenia BHP, a Ty masz prawo to wyrywkowo skontrolować przed wpuszczeniem ich na teren zakładu.

Wypadek przy pracy podwykonawcy – kto jest winien?

Jeśli pracownik firmy zewnętrznej ulegnie wypadkowi na Twoim terenie, za wypadek przy pracy odpowiada w pierwszej kolejności jego pracodawca (to on przeprowadza postępowanie powypadkowe).

Czy to oznacza, że gospodarz terenu jest bezkarny? Zdecydowanie nie. Jeśli wypadek nastąpił w wyniku Twoich zaniedbań (np. udostępniłeś niesprawną maszynę, nie poinformowałeś o ukrytym zagrożeniu, zataiłeś awarię), poszkodowany pracownik lub jego pracodawca mogą dochodzić od Ciebie odszkodowania na drodze powództwa cywilnego.

Podsumowując: Kwestie BHP przy współpracy z podwykonawcami to praca zespołowa. Prawo pracy wymaga koordynacji i wymiany informacji, ale to mądrze skonstruowana umowa cywilnoprawna zabezpieczy Cię przed wpuszczeniem na teren firmy osób bez odpowiednich kwalifikacji.

Bezpieczna praca w sieci – najważniejsze zasady

Bezpieczna praca w sieci – najważniejsze zasady

Zasady i dobre praktyki bezpiecznej pracy w sieci

Cyberprzestępcy stają się coraz to bardziej kreatywni podczas atakowania osób prywatnych, organizacji czy instytucji. W związku z tym należy zachować szczególną czujność wobec nowych technologii oraz poważnie traktować kwestie związane z bezpieczeństwem informacji, sieci czy infrastruktury. Zagrożenia występujące w cyberprzestrzeni rozwijają się w dynamicznym tempie, a zachowanie użytkownika może odegrać kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa cybernetycznego.

Biorąc pod uwagę, że czynnik ludzki jest jednym z najsłabszych ogniw cyberbezpieczeństwa, niezwykle istotną rzeczą staje się edukacja, która stanowi najlepszą profilaktykę. Stosowanie dobrych praktyk w codziennej działalności znajduje swoje bezpośrednie odzwierciedlenie w zwiększeniu poziomu cyberbezpieczeństwa w miejscu pracy, dlatego też pragniemy przedstawić Państwu kilka zasad i narzędzi, które pozwolą każdemu użytkownikowi na skuteczne zabezpieczenie się przed występującymi zagrożeniami.

Cztery zasady, które pozwolą Ci na zwiększenie poziomu bezpieczeństwa danych i informacji

Zasada czystego biurka – polega na przechowywaniu dokumentów poza zasięgiem wzroku i dłoni osób postronnych oraz niepozostawianiu dokumentów bez nadzoru. Na biurku należy przechowywać wyłącznie to, co w danym momencie jest nam niezbędne do pracy. Wspomniana zasada obejmuję również przestrzeń wokół tj.: ladę, szafki, półki czy tablice korkowe.

 

 

Zasada czystego ekranu – polega na uniemożliwieniu osobom nieupoważnionym wyświetlania zawartości ekranu komputera poprzez odpowiednie ustawienie monitora, stosowanie filtrów prywatyzujących, ustawienie automatycznego wygaszacza ekranu oraz każdorazowe blokowanie komputera po odejściu od stanowiska. Nie należy pozostawiać przyklejonych kartek z hasłami dostępu na monitorze komputera czy na biurku.

 

 

Zasada czystego wydruku – polega na zabraniu z urządzeń drukujących dokumentów zaraz po ich wydrukowaniu, skserowaniu bądź zeskanowaniu. Pamiętaj, aby po użyciu skanera usunąć plik z folderu sieciowego.

 

 

 

Zasada czystego kosza – polega na zniszczeniu dokumentów, na których znajdują się informacje wrażliwe bądź poufne, w taki sposób, aby ich odczytanie było niemożliwe. W tym celu najlepszym rozwiązaniem jest użycie niszczarki. Nie należy wyrzucać dokumentów do kosza znajdującego się obok biurka w celu uniknięcia dostępu osób nieupoważnionych do dokumentów.

 

 

Bezpieczne hasło – Zasady tworzenia i używania haseł

Hasła to powszechnie wykorzystywany i znany sposób chronienia dostępu do poufnych danych i usług. Aby działały skutecznie muszą być tworzone i stosowane w sposób prawidłowy, w tym dostosowany do aktualnych wymogów technicznych i organizacyjnych. Używanie silnych haseł jest niezbędne do ochrony Twojej tożsamości oraz informacji.

 

Podczas tworzenia hasła zastosuj poniższe reguły:

  1. Hasło powinno składać się z co najmniej 12 znaków
  2. Hasło nie powinno:
    • zawierać powszechnie używanych słów, oczywistych wyrażeń czy przewidywalnych członów;
    • być takie samo jak nazwa użytkownika lub część tej nazwy;
    • zawierać informacji o użytkowniku lub jego rodzinie np.; inicjałów, nazwisk, imion, pseudonimów, dat urodzenia, numerów telefonu, numerów rejestracyjnych pojazdów, nazw ulic.
  3. Nie używaj sekwencji kolejnych liter, liczb czy znaków np.; „abcd”, „1234”, „Qwerty12”
  4. Unikaj znanych cytatów czy powiedzeń, zmodyfikowane będą stanowić silne hasło np.; „WlazłKostekNaMostekIStuka”

Zastosuj poniższe zasady bezpieczeństwa:

  1. Twórz za każdym razem unikatowe hasło.
  2. Nie zapisuj haseł na kartkach papieru, użyj narzędzia do zarządzania hasłami.
  3. Nie używaj tego samego hasła w dwóch witrynach.
  4. Nie wpisuj hasła, gdy ktoś patrzy Ci przez ramię.
  5. Nie udostępniaj nikomu swoich haseł.
  6. Nigdy nie wysyłaj hasła w wiadomości email.
  7. Zmień hasło w trybie pilnym, gdy zostanie naruszone.
  8. Nie wpisuj hasła na komputerze, który nie należy do Ciebie.